De wereld is steeds meer virtueel aan het worden, en we doen allemaal mee. We merken dat niets echt is in een virtuele wereld, een kind kan je dat vertellen. En toch kunnen we onszelf iets laten voorspiegelen. Zoals op Facebook: je echte gezicht staat erop, je zet foto’s van je feestjes erop en je zet comments op de profielen van je vrienden.
Wat we niet weten is, dat wat erop staat maar een klein stukje van iemands leven is. Je weet niet of dat feestje van die vriend nou echt super was, je was er zelf niet bij. Online laat je jezelf vaak van je beste kant zien en laat je de leuke dingen zien. De zaken die niet zo plezierig zijn laat je maar weg. Dan moeten we ons afvragen: in hoeverre kennen we die vriend(in) nou echt?
In de virtuele wereld laten we onze (schijnbare) sterke kant zien met avatars bij online games, zoals Second Life, Habbo Hotel en World of Warcraft.
Bij deze games kun je een persoon bedenken die je gaat spelen (role play). Iemand die jou representeert, noemen we een avatar (alter ego). . Die avatar kun je laten doen wat jij wilt. In het echte leven zie je er maar gewoontjes uit. Om je leven spannender te maken maak je je avatar blond met blauwe ogen die eruit ziet als een woeste Viking met een lange gele snor en een vlammend zwaard in je klauwen. Je bent het helemaal!
Een avatar is een Indiaas begrip uit de hindoe-wereld. Daar heb je een ongelooflijke hoeveelheid goden, zo’n 330 miljoen. En die wil je niet op je dak hebben! Een avatara (in Sanskriet) is de incarnatie van een god in een mens of dier. Die avatara gaat het leven van zo’n mens compleet beheersen. In het hindoeïsme komt bezetenheid heel veel voor (ga maar eens in India kijken als je me niet gelooft).
Het heeft snel de neiging om uit de hand te lopen. Veel jongeren gamen erg lang of spenderen heel veel tijd aan social media. Ik ken een heel gezin dat helemaal verslingerd is aan Warcraft. Ze spelen urenlang en pauzeren alleen maar om te gaan eten. Dan vraag ik mij af: beheersen ze hun avatar op Warcraft of beheerst die avatar hun leven? Ik vrees het laatste.
De virtuele wereld moet niet ons leven gaan beheersen. Wat is beter: urenlang bezig zijn met Facebook en online gamen of enkele uurtjes met vrienden doorbrengen waar je lief en leed met elkaar deelt? Ik kies voor het laatste omdat het veel meer voldoening brengt, vooral voor anderen. En ik laat me niet sturen door het leven online.
1 Korinthiërs 6:12 (NBG)
Alles is mij geoorloofd, maar niet alles is nuttig. Alles is mij geoorloofd, maar ik zal mij door niets laten knechten.Mattheüs 10:39 (NBG)
Wie zijn leven vindt, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest om Mijnentwil, zal het vinden.
(N.B. Jezus bedoelt hier: ben je bezig met je eigen leven of met de wil van God)
Deze persoon verspilt in het echte leven tijd door naar een scherm te kijken, zodat hij tijd kan verspillen in de virtuele wereld door daar naar een scherm te kijken, naar dingen die gebeuren in de echte wereld. RIIIGGGHHTTT.