John MacArthur
Dodelijke emoties
Bedrog
The Attributes of God
Vice Verses
Einde van het beginHokjes, vakjes
God heeft ons allemaal uniek geschapen en iedereen is anders.
Sommige mensen zijn erg anders en de maatschappij vindt het dan nodig om stempels te drukken op die mensen, zodat hulp vergoed kan worden, zodat de school extra geld krijgt, zodat die mensen weten wat ze hebben, enz. In mijn familie hebben we daar een grapje over; we noemen het lettertjes. Dus als de maatschappij vindt dat iemand PDD-NOS heeft of ADHD dan zeggen wij binnen onze familie; diegene heeft lettertjes.
En soms komen we iemand tegen, waarvan wij vinden dat die wel het hele alfabet moet hebben.
In mijn familie zijn er ook mensen die het stempeltje ‘lettertjes’ hebben gekregen. Ik heb altijd gezegd: “Dat betekent niet dat je iets niet kan, dat betekent alleen dat je er meer je best voor moet doen dan anderen”.
Natuurlijk bestaan deze dingen wel, en het kan wel vervelend zijn dat je ze hebt, maar God heeft je zo geschapen, en je hebt dan misschien juist andere talenten, die heel waardevol zijn.
Maarja, we leven in een maatschappij die, wanneer je niet goed mee kan komen op school en net wat meer uitleg/begeleiding nodig hebt dan de gemiddelde leerling, je een ‘rugzakje’ meegeeft (een rugzakje is een geldpotje waaruit extra begeleiding betaald kan worden.) En voor een rugzakje heb je een stempeltje met ‘lettertjes’ nodig. Met dat stempeltje komen ook een heleboel vooroordelen om de hoek kijken.
En dat vind ik nou zo jammer, waarom kunnen we mensen niet gewoon nemen zoals ze zijn. Waarom moeten we iedereen in hokjes en vakjes drukken?
Net als in een bekend kinderlied:
Hokjes, vakjes,
we stoppen iedereen in hokjes, vakjes,
als ze anders zijn dan wij.
Blokjes, plakjes,
we snijden iedereen in blokjes, plakjes,
als ze anders zijn dan wij.
Edwin 28 augustus 2011 om 09:06
hallo Tessera,
goed artikel! Wij ben, zeggen altijd: e Bijbel kent geen ADHD of PDD, etc. de Bijbel bespreekt wel problemen waar mensen die hier last van hebben eerder of meer tegenaan lopen.
Het verschil in benadering heeft te maken met hoop: wanner je de psychiatrie gelooft, denk je : ik kan dat niet, dus waarom zou ik me ervoor inspannen? wanneer je de benadering van de Bijbel volgt, kan je zeggen: ook al is het moeilijker, ik kom er, met Gods’ hulp! Er is hoop!
Tessera 28 augustus 2011 om 15:58
Hoi Edwin,
Bedankt voor je reactie, goede punt: de bijbel geeft hoop; God heeft iedereen zijn eigen talenten gegeven, en je mag er zijn.
de psychiatrie gaat ervan uit dat je je hele leven zo zult zijn/blijven en dat je ermee moet leren leven.
Natuurlijk zullen sommige mensen hun “lettertjes” houden, maar in Gods koningkrijk kan God dat juist gebruiken ten Goede.
Groetjes, Tessera