Stilte in de storm
Vorige week ging ik met school naar een hotel van het rode kruis om als vrijwilliger daar mensen met een lichamelijke beperking een onvergetelijke vakantie te geven.
Ik ben daar flauwgevallen en ben met mijn hoofd beland op de punt van een tafel, en ik heb hierdoor een hersenschudding opgelopen. Mijn vader kwam mij ophalen en ik zat toen thuis.
In die paar dagen dat ik thuis zat heb ik flink rust moeten nemen. Dat is niets voor mij, want ik ben altijd in touw van ‘s ochtends 5 uur tot ‘s avonds laat en nu kon ik niets anders doen dan de hele dag rusten.
Ik heb goed kunnen nadenken en ben toen tot de conclusie gekomen dat ik soms zo druk bezig was met alle dingen om me heen, dat ik vergat om werkelijk even stil te zijn. Stil te zijn binnen in m’n ziel en terug te gaan in de binnenkamer waar God kan spreken.
Toen ik thuis zat merkte ik ook dat ik zo gewend was geraakt aan de aanwezigheid van God, dat ik vergat hoe het voelde om die aanwezigheid niet te hebben. Ik kon niet Bijbel lezen, want elke keer als ik het probeerde kreeg ik een enorme druk op mijn hoofd, en met bidden kon ik me niet concentreren en mijn hoofd liet dit ook niet toe.
Ik merkte dat ik langzamerhand compromissen begon te sluiten. Ik schrok er nog het meest van dat toen mijn ouders tv zaten te kijken, ik er gewoon bij ging zitten. Dit zou ik normaal gesproken niet hebben gedaan, omdat de heilige Geest mij hierover een sterke overtuiging heeft gegeven dat het niet goed is.
Toen besefte ik weer hoe hard ik God nodig had, hoe ik gevuld moest worden met de heilige Geest. Ik besefte dat wat ik altijd zeg ook echt waar is; je hebt het woord van God zo hard nodig om in leven te blijven en om uit de wereld te blijven. Het is alleen God die mij waarlijk kan vervullen, echte blijdschap, vrede, liefde en rust kan geven en mij helemaal levend maakt.
Ik ben op mijn knieën gegaan en vroeg aan de Here: “Help mij toch alstublieft om weer bij U te komen, in uw aanwezigheid, en vul mij opnieuw met uw heilige Geest, ik heb U nodig. Raak mijn hart aan”.
Die avond ging ik samen met mijn broer naar de opwekkingsdiensten in Zwolle en daar ging de lezing over de heilige Geest, dat we zonder de heilige Geest niets kunnen en dat zijn vervulling van essentieel belang is. Aan het eind gingen we God loven en prijzen en God vulde mijn hart met een vuur en enorme blijdschap en ontzag voor wie Hij is.
Daarna ging ik naar voren en vroeg of de prediker voor mij wilde bidden, voor mijn hersenschudding. Hij legde mij de handen op en vroeg aan mij: “Heb je ook zorgen of stress?” Ik antwoordde: “Ik heb wel een druk leven. Ik ga naar school, heb twee banen en heb heel mijn leven gegeven om Jezus te volgen. Hij antwoordde: “God gaat je hierbij helpen”.
Hij bad voor mij en ik kan je vertellen dat God mij heeft genezen van mijn hersenschudding. Ik heb geen last meer van druk of hoofdpijn. Prijs God, want Hij is getrouw in al zijn wegen.
God heeft me laten zien dat Hij echt de ware Bron is van leven en dat niets anders dat kan zijn. Ik ben blij dat ik het zo heb mogen ervaren, zodat ik weet dat ik nergens anders mijn heil zal zoeken dan bij Hem.
Psalm 73:23-28
Ondanks alles zal ik altijd bij U zijn, U hebt mijn rechterhand vastgehouden;
U zult mij leiden door uw raad en daarna mij in heerlijkheid opnemen.
Wie heb ik naast U in de hemel? Naast U begeer ik niets op aarde;
al zou mijn lichaam en mijn hart bezwijken, God blijft de rots van mijn hart en mijn erfdeel voor eeuwig.
Want kijk, wie ver weg van U zijn gaan te gronde, U verdelgt iedereen die U overspelig verlaat,
maar wat mij betreft, het is mij goed om dicht bij God te zijn,
de Here HERE heb ik tot mijn toevlucht gesteld, en ik wil al uw werken vertellen.
Soms moeten we weer terug naar de Bron
John MacArthur
Dodelijke emoties
Bedrog
The Attributes of God
Vice Verses
Einde van het begin
Marvin 12 juli 2010 om 18:27
mooi bemoedigend stukje heb je geschreven! Erg leuk om te lezen dat God altijd zo dicht bij je staat en hoe je zo vervuld werd met Gods vuur tijdens de dienst
Zelf geloof ik dat God altijd dicht bij je is maar dat mensen soms zo druk kunnen zijn met andere dingen (of gewoon enkel met hun eigen ding) dat ze Jezus aanwezigheid niet of te weinig opzoeken daarom ben ik het ook helemaal met je eens over dat het zo belangrijk is om God altijd iedere dag te blijven zoeken en om in Zijn woord te blijven.
Wat bedoelde je trouwens met: “Stil te zijn binnen in m’n ziel en terug te gaan in de binnenkamer waar God kan spreken” bedoel je hier gebed of stilte tijd mee?
ps over die foto.. met deze hitte vind ik dat plaatje wel erg verleidelijk kan iemand me nog de exacte plaats van dat meertje vertellen? ;P