John MacArthur
Dodelijke emoties
Bedrog
The Attributes of God
Vice Verses
Einde van het beginPrincipiële kannibalen
In Afrika leefde eens een koning. Al vanaf zijn kindertijd had hij een goede vriend. Die had de eigenschap om alle goede en slechte dingen die hij in zijn leven meemaakte te voorzien van het commentaar: “Dit is goed!”
Op een dag waren de koning en zijn vriend op jacht. De vriend laadde de geweren voor de koning, en de koning schoot op het wild. Bij het laden van de geweren ging wat mis, want toen de koning het geweer aanpakte, schoot hij zijn eigen duim eraf.
De vriend bekeek de duim van de koning eens goed en gaf zijn oordeel: “Dit is goed!” “Nee! Dit is helemaal niet goed”, antwoordde de koning en voor straf stuurde hij zijn vriend naar de gevangenis.
Ongeveer een jaar later was de koning weer op jacht. Tot zijn ontzetting werd hij op een gegeven moment omsingeld door een stam kannibalen. Zij namen de koning mee naar hun dorp. Daar bonden ze hem vast op een vuurstapel. Toen viel het één van de kannibalen op dat de koning een duim miste. Bijgelovig als ze waren, aten de kannibalen geen mensen die een ledemaat misten. De koning werd vrijgelaten en weggestuurd.
Thuisgekomen spoedde de koning zich meteen naar de cel van zijn vriend in de koninklijke kerkers. “Je had gelijk. Het was goed dat mijn duim eraf werd geknald.”
De koning vertelde de vriend wat hij zojuist had meegemaakt. “Dus nu wil ik jou nederig mijn verontschuldigingen aanbieden omdat ik je zo lang heb laten opsluiten. Het was fout om dat te doen.”
“Nee nee, integendeel”, antwoordde de vriend. “Het is goed!”
“Man, hoe kun je dat nou zeggen?”, brieste de koning. “Hoe kan het nou goed zijn dat je een jaar in de gevangenis hebt gezeten?”
“Nou”, antwoordde de vriend. “Als ik niet in de gevangenis had gezeten, dan was ik bij jou geweest.”
Deze vriend had 100% vertrouwen dat de dingen die hij ondernam, of die hem overkwamen, goed waren. Dat is nog eens een rotsvast vertrouwen waarvan wij kunnen leren. Uiteindelijk was het maar ‘goed’ dat die koning zijn duim eraf schoot, goed dat hij zijn vriend een jaar lang opsloot (zodat die niet in de magen van die kannibalen belandde). En goed dat hij vervolgens bijgelovige kannibalen tegenkwam, want daardoor kwam zijn vriend weer vrij.
De afgelopen jaren heb ik wel wat narigheid meegemaakt, waarvan trouwens de meeste situaties mijzelf vielen te verwijten. Maar, soms zie je niet in wat voor goeds daaruit kan voortkomen. Pas als je over een hele periode terugkijkt, kun je soms zeggen: ‘Dit was goed’. En ik moet zeggen dat God me echt heeft gevormd -en nog steeds vormt- door deze situaties heen. Hij heeft heel wat aan mijn karakter geschaafd in de afgelopen jaren. Meer dan in de wat gemakkelijkere jaren.
Het is wel erg eng om 100% te vertrouwen op God, het gaat soms rechtstreeks tegen je gevoel in. Maar Hij ziet het totaalplaatje van je leven en heeft een hele mooie belofte voor ons: dat Hij alles doet meewerken voor wie gelooft.
Als ik nu terugkijk heeft God zelfs fouten die ik heb gemaakt ten goede gekeerd. Dus het kan! Gods genade is groot en niet te bevatten met ons beperkte menselijk brein. Op relationeel gebied ligt wel gecompliceerd. Je hebt altijd met twee mensen te maken en die moeten beide wel willen… God kan wel herstel brengen, maar dan moet er bij beide denk ik wel een opening voor Hem zijn.
Anoniem 21 juni 2010 om 08:12
Ik hoop dat mijn nare omstandigheden op een dag ten goede gekeerd worden.Want sommige dingen die ik heb meegemaakt waren nergens goed voor. Te erg om als een getuigenis te geven en te verborgen om het te kunnen zien.. Op een dag.