John MacArthur
Dodelijke emoties
Bedrog
The Attributes of God
Vice Verses
Einde van het beginRen de goede race


Vandaag wil ik iets vrij eenvoudigs schrijven. Ik wed dat een heleboel van jullie al preken hebben gehoord over dit onderwerp, maar ik geloof dat het toch erg belangrijk is om te onthouden.
Deze gedachte kwam in mij op terwijl ik even aan het rennen was een paar dagen geleden. Interessante inspiratie he? Laat mij Paulus eerst even aanhalen voordat ik verder ga.
1 Korintiërs 9:24-26
Weet je niet, dat zij, die in de renbaan lopen, wel allemaal lopen, maar dat slechts één de prijs kan ontvangen? Loop dan zó, dat jij die behaalt! En iedereen die aan een wedstrijd deelneemt, beheerst zich in alles; zij om een vergankelijke erekrans te verkrijgen, wij om een onvergankelijke. Ik loop dan ook niet maar in het wildeweg en ik ben geen vuistvechter, die zo maar in de lucht slaat.
Ik denk dat Paulus hier een paar erg belangrijke dingen wil laten zien.
1) Hij probeert ons aan te moedigen om door te rennen. Nu denk je misschien, dúh. Maar denk er nog eens verder over na. In een normale race komt één persoon op de eerste plaats. Dan kun je het op een gegeven moment wel opgeven. Maar in deze race verliezen we niet als we goed rennen. Paulus zegt: “Ren, ren, ren! En doe het goed!â€
2) Vervolgens wil hij hen leiden naar het goede pad. Waarschijnlijk zodat ze zouden rennen zoals hij deed. In vers 25 zegt hij: “Atleten zijn gedisciplineerd in hun training.” Sporters moeten zich houden aan een streng dieet, regelmatig sporten en zich mentaal voorbereiden.
Met andere woorden, we kunnen niet van onszelf verwachten dat we geestelijk goed rennen als we ons vlees constant voeden. Of als we de oefening verwaarlozen. Net zoals je van een voetballer die nooit heeft geoefend niet kan verwachten dat hij goed speelt, zo kan je ook niet van jezelf verwachten dat je je zal kunnen focussen op de race als je niet oefent.
Als iemand hier enige gedachten over heeft, zou ik het graag willen horen! Maar voor nu hoop ik dat jullie allemaal goed rennen 
.
Al zijn er velen die rennen, probeerde de eerste worden!
jongen/meisje 7 mei 2010 om 13:17
Ik merk dat het heel goed is om naar de bidstonden te komen in de ochtend; dan ervaar ik ook echt dat God met mij is gedurende de dag. Maar ik heb vaak veel gedachten van; hoe durf jij op de bidstond te komen? Denk je soms dat je een goede christen bent? Je hebt dit niet goed (geen werk) en dat moet je in orde maken; Of je hebt daar gezondigd, wel thuis vergeving over gevraagd, maar dan denk ik; als ze eens zouden weten, dan zouden ze misschien wel twijfelen of ik wel een goede christen ben. Dan zouden ze denk ik schrikken. Zij zien mij van de buitenkant, maar God ziet mijn hart; Hij weet precies hoe het er voor staat.
Misschien ben ik zelfs teruggevallen, maar loop ik hier de christen uit te hangen; ik hoop dat ik nog gered ben, maar ervaar zelf soms op het randje te lopen. Ik wil graag zeker weten dat ik gered ben. Soms lees ik een bijbeltekst en dan denk ik: Ja, ik heb mijn zonden beleden. Dus ik ben gered. En ik ben ook naar voren gegaan.
Maar daarna heb ik opnieuw gezondigd, waarover ik vergeving had gevraagd. En heb ik niet precies gevolgd het plan waarvan ik dacht/denk dat God het voor mij had. Hoe zit het dan?
Ik weet nu niet goed meer wat Gods plan voor mij is.
groetjes
Kenneth 8 mei 2010 om 23:41
Ey jongen/meisje, misschien weet je het wel, maar Carly komt uit Amerika, dus ze heeft een uitgebreid antwoord geschreven, in het Engels helaas
Ik heb die vertaald naar het Nederlands. Carly zegt:
Hoi en bedankt voor de reactie! Je brengt een paar verschillende vragen naar boven , maar wat ik denk is dit: het is niet alleen gebaseerd op emoties. De Bijbel zegt in Romeinen 10:9 dat als je met je mond belijdt en gelooft in je hart, dat je zúlt worden gered.
Hoewel ik weet dat er meer bij het christenzijn komt kijken, is de bekering toch de beste plek om te beginnen, als je dat niet al hebt gedaan! Maar dat is slechts het begin van de race. Af en toe voel je je niet als een goed persoon, of zie je alleen de fouten, maar we zijn allemaal mensen, we maken allemaal fouten. Het beste deel is dat we als christen kunnen groeien in Christus. We kunnen veranderen, we zijn ‘werk in uitvoering’!
Wat je zei over de bidstonden, ik kan me dat wel voorstellen. Toen ik voor het eerst gered werd, was ik bang om me open te stellen en echt God te loven. Ik had al die gedachten die jij ook hebt: misschien denken ze dat ik doe alsof, of ik was niet goed genoeg.
De waarheid is dat een goede christen zijn niet afhangt van de manier van je gebed of je loven en prijzen. Dat je praat met God is dat wat echt telt! Als je tot Hem komt en om vergeving vraagt dan zal Hij vergeven. En wat andere mensen denken doet er dan niet zo veel toe!
Ik hoop dat dit helpt, maar als je nog steeds vragen hebt, kun je altijd praten met je voorganger! Ik zal bidden voor jou!
Carly