Een horend of een luisterend oor

Heb je dat wel eens, dat je met iemand in gesprek bent, maar dat je het idee hebt dat jouw woorden door een denkbeeldige tunnel rechtstreeks door het andere oor weer naar buiten stromen? Of dat je zelf die woorden van je gesprekspartner langs je heen laat gaan?
Het is dan ook een kunst om in een gesprek echt te luisteren en iemand te laten praten, zonder toe te geven aan jouw narcistische trekje om alleen maar graag jouw eigen ervaringen met die ander te willen delen. Vaak zijn we teveel op onszelf gericht om echt te luisteren. Iemand komt even een praatje met jou maken, vertelt misschien over wat persoonlijke problemen, maar ondertussen denk jij aan wat je allemaal zo nog moet doen. Nog even snel boodschappen doen, nog even dit, nog even dat… En ondertussen mis je het moment dat die persoon zijn hart bij jou heeft gelucht. Je hoort het wel. Maar je luistert niet.
“De natuur heeft ons twee oren gegeven en slechts één mond.â€
Disraeli
Er is een heel duidelijk verschil tussen horen en luisteren.
Volgens mijnwoordenboek.nl betekent luisteren (o.a.): aandacht schenken, opletten. Horen volgens wiktionary.nl: waarnemen met het oor zonder er noodzakelijkerwijs aandacht aan te besteden.
“Hij zei me: wat was dat een heerlijk gesprek. Toch had ik alleen maar geluisterd.â€
Auteur onbekend
Goed luisteren moet je leren. Hoe? Door te oefenen. Door te oefenen je mond dicht te houden en met oprechte belangstelling te luisteren naar jouw gesprekspartner. Je zet op dat moment jouw eigen gedachten even opzij, de dingen waar je mee bezig was, en je geeft die persoon onverdeelde aandacht. Houd je mond dicht als je luistert en als je echt wat terug moet zeggen, overdenk dat dan goed. Die ander zit niet altijd te wachten op jouw ‘goede raad’. Door echt goed te luisteren kun je iemand verder helpen -die bijvoorbeeld is vastgelopen- doordat jij misschien nieuwe perspectieven ziet.
“Een van de beste manieren om Gods liefde aan mensen te laten zien is: naar ze te luisteren.â€
Bruce Larsen
Pff… ik leer nog veel van mijn eigen nadenkertjes…
John MacArthur
Dodelijke emoties
Bedrog
The Attributes of God
Vice Verses
Einde van het begin
Romke 7 mei 2010 om 17:31
Yup Daniëlle, dat is ook wat ik constant tegenkom. en ik denk dat mensen het toch ergens wel aanvoelen of je hebt staan horen of luisteren. Voor mij is het soms echt lastig, vooral als je moe bent en je een drukke dag hebt gehad dan gaan de woorden vanzelf er weer uit. terwijl ik eigenlijk wel had willen luisteren, voel je toch ff schuldig. Het komt toch op liefde neer, als je echt om iemand geeft, ga je vanzelf luisteren, toch? Maar ja soms luister ik ongemerkt niet…
Mooi nadenkertje, ga toch wel beter ff opletten ;-P
groetjes Romke