John MacArthur
Dodelijke emoties
Bedrog
The Attributes of God
Vice Verses
Einde van het beginGo with the flow
Eindelijk… na die barre, koude, witte winter is de lente weer aangebroken. Narcissen en krokussen steken fier hun kopjes weer boven de koude grond uit. De natuur ontwaakt uit zijn winterslaap, kale takken worden omgetoverd in fleurig bloeiende bloesem. Het kwik stijgt langzamerhand weer naar aangenamere temperaturen. Hèt moment bij uitstek voor mooi-weer-motorrijders om zich weer op de weg te wagen.
Voor wie nog nooit op een motor heeft gezeten: het is echt een geweldige ervaring! Lekker met een behoorlijke vaart (ik zal maar geen kilometers noemen, anders krijg ik misschien boze reacties) asfalt vreten. En daarnaast genieten van het mooie uitzicht van die speciale routes. Ik heb zelf niet gereden, maar zat achterop de motor.
Een wijze les die ik leerde voordat ik de motor opstapte was dat ik moest meebewegen met de bestuurder. Dus als er een bocht naar links kwam, moest ik niet mijn gevoel volgen en er tegenin bewegen. Nee, ik moest meebewegen met de bestuurder. Best wel eng, want je hebt het idee dat als je beiden met je gewicht naar één kant gaat hangen, je de grond raakt in een bocht. Als ik niet zou meebewegen, of er juist tegenin, zou dat levensgevaarlijke situaties opleveren. Je zou helemaal uit koers kunnen raken of zelfs uit de bocht kunnen vliegen.
Je moet er helemaal op vertrouwen dat de bestuurder weet wat hij doet. Hij ziet de bochten aankomen en gooit de motor in de juiste richting. Als je niet meebeweegt, kan je dit fataal worden. Dit is eigenlijk precies wat wij ook moeten doen met God. Wij moeten Hem aan het stuur laten zitten en erop vertrouwen dat Hij weet wat Hij doet en dat Hij de bochten ziet aankomen. Wat heel belangrijk is voor ons om te doen, is dat wij met Hem meebewegen, zodat we de juiste koers aanhouden en niet uit de bocht vliegen.
Just go with the flow!
Kelly Knaken 15 april 2010 om 20:09
Hoi Danielle,
Roekeloosheid is eigenlijk het eerste wat bij me opkomt als ik aan motorrijders denk. Dus een vergelijking met de Heer vind ik echt te ver gaan. Zeker als je dan komt met “met een behoorlijke vaart (ik zal maar geen kilometers noemen, anders krijg ik misschien boze reacties) asfalt vreten.”.
Maar ik snap heel goed wat je bedoelt te zeggen met het overlaten aan God.
Iedereen hier heeft dat vertrouwen!
Zelf heb ik nog nooit op een motor gezeten. Ondingen, vind ik het. Stoer en snel zonder inhoud. Misschien dat dat ook een beetje meetelt in mijn reactie
Maar je zou beter de wegen (Johannes 14:6) kunnen zien als God. En om er te mogen rijden moeten wij ons zijn ‘verkeersregels’ houden. Als je zondigt (te hard of onderinvloed rijden) dan kom je jezelf wel een keer tegen. De auto slijt sneller of gaat helemaal kapot.
Ook geeft Hij duidelijk aan op de weg wanneer we moeten afremmen of welke kant we op moeten. En als het een keer tegenzit kun je bij een praatpaal om hulp vragen. Iedereen wordt geholpen, maar als je lid bent van de ‘ANWB’ dan kan dit zo zijn voordelen hebben.
De mensen hebben tegenwoordig allemaal een TomTom, bellen of zijn met andere zaken bezich dan met op de weg te letten.
Daarom zijn kijken wij goed om ons heen, laten andere invoegen. En als ze weg vragen dat wij ze kunnen helpen. Wij weten de bestemming wel. We moeten alleen wel opletten dat wij geen bumperklevers worden. Iedereen moet er in zijn eigen tempo komen. Zelf hebben we daar toch ook een hekel aan!
Groetjes,
Kel