Thobias 21 april 2010 om 11:08

Op zich vind ik je verwoording mooi, maar is eerbied en ontzag niet net ‘de 2e stap’? Ik denk dat angst wel degelijk de basis is. De engelse term ‘god-fearing’ people verwijst ook al naar angst. Volgens mij is angst de basis, vanwege het volgende:

Stel, je bent een mens en je weet niet wat er gebeurt na de dood. Je vreest het eindigen van je leven en de ‘leegte’ die je niet kunt bevatten die er dan ontstaat. Vervolgens is er God en het geloof waar je kontakt mee krijgt. het geloof vertelt (oa.) over God en zijn oordeel. De dood en dat onbevattelijke wat er na volgt wordt kort een synoniem met God, dus de angst verplaatst je mee. Vervolgens leer je dat je je als mens een bepaalde manier van denken, voelen en leven zult moeten toe-eigenen, het moeten ‘menen’ en deze manier met liefde en toewijding moet (moeten = niet het goede woord, maar een alternatief komt zo snel niet bij me op) uiten. Je twijfelt of je hier wel aan voldoet en of je toewijding en liefde wel genoeg zijn om je in Gods koninkrijk te mogen voegen, en of je in het verleden niet onvergefelijk gezondigd hebt. Tot hier, is er vrees. Dan ontstaat de kennis, je begrip; waar gaat het nu eigenlijk écht om? Vanaf dat moment geldt wat mij betreft het stuk van Michael.

De management samenvatting: Het begint met de vrees voor het onbekende.

Michael 21 april 2010 om 11:59

Bedankt voor je reactie Thobias, maar ik ben het niet met je eens!

Ten eerste geloof ik niet dat we bang voor God moeten en hoeven zijn, tenminste als je wederomgeboren bent, heb je niets te vrezen. Daarnaast betekend vrees niet altijd angst. In Engelse vertaling(KJV) staat het woord ” fear”. Zoek je dit woord op, krijg je diezelfde betekenis als in het Nederlands. Angst, maar ook eerbied en ontzag. Ik geloof dat je als christen eerbied en ontzag (moet) hebben voor God, wat gelijk begin van wijsheid is. Hierdoor doe je iets niet gedwongen door angst. Zondaars zullen meer angst hebben voor God, vanwege het oordeel over hen.

Verder klopt jouw redenering niet. Want de angst voor God is dus hetzelfde(of neem je mee) als de angst voor de dood. Nu wil ik je vertellen dat ik vroeger wel bang was voor de dood en nu geen angst meer heb. Dus ik (en vele met mij) hebben geen angst mee” verplaatst”. God heeft het weggehaald.

Ik heb niet geleerd om op ene bepaalde manier te leven, te denken en te voelen. Het is een verandering die alleen Jezus Christus, door Hem aan te nemen als Mijn Redder en Heer, te weeg heeft gebracht in mijn leven. Niets aangeleerd, het is plotseling gebeurd!

En nog een punt wat niet klopt aan je verhaal…
“Je twijfelt of je hier wel aan voldoet en of je toewijding en liefde wel genoeg zijn om je in Gods koninkrijk te mogen voegen, en of je in het verleden niet onvergefelijk gezondigd hebt.”

Er is geen twijfel als je bekeerd bent. Je krijgt juist zekerheid, dat is namelijk zo mooi aan het Evangelie. Als er dan nog twijfel is, waarom zou ik dan voor Jezus leven. Zonder geloof heb ik twijfel, met geloof ook, weinig verschil. Maar er is juist zekerheid! Dat is niet alleen wat de Bijbel zegt, maar ook wat ik ervaar! Ik weet waar ik naar toe ga. Ik hoef niet te twijfelen of genoeg liefde of toewijding heb. Ja, ik moet het wel goed houden, maar dat is geen eis om gered te blijven.

En de vrees voor het onbekende… Ik denk dat je nog niet ervaren hebt wat Jezus in je leven kan doen( een aanrader btw om eens te proberen haha) maar God is geen onbekende… God laat zich duidelijk zien en je kan Hem werkelijk leren kennen! Zeer zeker… God hoeft geen onbekende te zijn, Hij kan een bekende voor en van je zijn!

Thobias 21 april 2010 om 13:28

Hoi Michael,

Met de persoon in mijn voorbeel doelde ik absoluut niet op jou, of op enig persoon op dit forum; naar mijn idee ben jij het ‘begin van de kennis’ fase al voorbij (en dan specifiek het ‘begin’ deel). Mocht je die indruk hebben gekregen: excuus daarvoor!

Jij weet wat het is wat Jezus in je leven kan doen, dat angst volledig onnodig is, etc. Jij twijfelt niet, en dat is goed! Maar mijn voorbeeld gaat over die mensen die nog niet zo ver zijn, die wel onzeker zijn, die wel twijfelen en daardoor mogelijk redelijk angstig zijn. Ik denk dat die angst een stimulans is om te ontdekken en kennis te vergaren. Zodra de kennis er is, is de angst overbodig!

De persoon in mijn voorbeeld is duidelijk (nog) niet bekeerd. Voelt deze persoon zich niet onzeker of angstig, dan zal hij/zij zeker niet ‘zomaar’ naar God zoeken. Maar komt de onzekerheid en daarmee de angst, dan is dat het begin van zijn/haar zoektocht; het begin van de kennis! Dat de angst naarmate hij/zij meer leert afneemt en zelfs volledig afwezig blijkt, is toch alleen maar logisch? Met kennis komt zekerheid…

Let wel, “De vrees voor de Heer is het begin van de kennis”: De vrees voor de Heer is niet het onderwerp van die kennis! Ik wilde slechts dat verschil duidelijk maken, maar realiseer me nu dat ik daar teveel woorden voor heb gebruikt, haha! Mijn bedoeling was slechts aan te geven dat vrees de trigger kan zijn om verder te kijken dan je neus lang is…

Thobias 21 april 2010 om 13:32

@Michael: Overigens heb je volledig gelijk vwb. de vertaling van fear!

Kelly Knaken 21 april 2010 om 14:12

Hoi Thobias,

Met God “vrezen” wordt geen angst bedoeld om bang te zijn voor de wraak van God. Zoals Michael al aangaf wordt er een diep ontzag mee bedoeld voor de Heer, onze Schepper. Maar ik moet gelijk geven dat er veel mensen zijn die daadwerkelijk bang zijn voor God. En dat komt door het ontbekende.

Als we ergens niet bekend mee zijn dan slaat de angst aan, ‘voor het geval dat’. Normaal is angst ook niet iets ‘fouts’. Het is immers gewoon een waarschuwing zijn voor gevaar of pijn. Een soort van lichaamseigendommedingenbehoeder . De maatschappij heeft er echter voor gezorgt dat we die angst gaan projecteren op situaties waar het niet van belang is, zoals twijfel, eenzaamheid, verleiding en het verlies van een geliefde. In onze maatschappij is angst meer een patroon, een gemaakte setting, die je bijna wordt afgedwongen om te volgen. Aangezien het woord niet bij iedereen duidelijk genoeg is, schuift het geloof ook in zo’n patroon.

Maar wij gebruiken dit juist om ons geloof meer diepgang te geven. Om zijn hoogste doel in ons leven te bereiken. Sommige mensen menen dat Hij ons straft en ons in de steek laat. En daar de angst uithalen. Maar het tegendeel is waar. Je kunt niet iemand helpen opstaan als hij niet eerst is gevallen.

Groetjes,
Kel

Michael 21 april 2010 om 14:31

@ Thobias

Het is goed hor. Ik wist dat het in algemeenheid gesproken was, dus voelde mij hierbij niet aangesproken. Alsnog waardeer ik de excuses, laat zien dat het een uiterst vriendelijke discussie is. Altijd belangrijk om te weten!

Verder ging ik er inderdaad vanuit dat het om een christen/wedergeboren/bekeerd iemand ging. Nu je duidelijk maakt dat het gaat om iemand, in je voorbeeld, die niet gered is, is het inderdaad heel goed mogelijk dat de angst een trigger kan zijn.

@ Kelly Knaken

Goede toevoeging!

En dit woord “lichaamseigendommedingenbehoeder” moet in het Dikke Van Dale(haha).

timdeman 31 mei 2010 om 15:00

Weet niet of jullie god aanhangers het doorhebben maar dit is een filosofisch aspect niks goddelijks of wat met gods handen te maken heeft,

De bijbel is geschreven door de mens, dit betekend, wij kunnen dus goddelijk denken. twijfel brengt wijsheid, omdat hetgeene wat wij leren nog niet de waarheid hoeft te zijn, socrates dus. Dit betekend dat elk denkend wezen een waarheid bevat, hier moet men bewust van zijn!
En dus niet het nemen zoals het is. wij zijn de wereld, en kunnen wel degelijk iets inbrengen.

Dat is de bedoeling, zo leer je van het verleden en kom je ergens als samenleving. Het jammere is dat van elke goddelijk tekst geprofiteerd kan worden.

Dat is ook weer menselijk.
Goddelijk teksten kunnen naar de hand gezet worden.
Dat is het jammere van mensen, wij hebben dierlijke lusten en zijn geen goden. wij kunnen niet als goden leven. kijk maar naar de kerk in de middeleeuwen en nog steeds.

Alles wat ik weet, is dat wij vrij moeten zijn.
groet.

Michael 31 mei 2010 om 22:50

Hallo timdeman en welkom op de site.
Harstikke leuk dat je reageert.

Ten eerste wil ik duidelijk maken dat de Bijbel door mensen is geschreven, maar deze zijn geïnspireerd door God. Hun wijsheid en kennis is niet van hunzelf, maar kwam en is direct van God. Heeft niets met filosofie te maken en ook niet dat wij goddelijk kunnen denken. Wil iemand goddelijk denken, moet je een god zijn. Netsoals je als een boer wilt denken, moet een boer zijn of zijn geweest. Heel simpel. Je kan niet denken als iets of iemand, als je nooit die positie heb gehad/meegemaakt.

Ten tweede is het waar dat je van het verleden leert, geef ik je gelijk in.

Ten derde is het mijn mening dat je de Bijbel pas echt begrijpt, zodra je erkent dat God Heer is en tot bekering komen uiteraard. Zoals de Bijbeltekst zegt, dat is de eye-opener waardoor je de Bijbel stuk beter gaat begrijpen en niet gaat verdraaien.

Ten vierde, mensen zijn geen dieren en dus hebben wij geen dierlijke lusten, maar menselijk lusten. Tot de dag vandaag heb ik bepaalde verlangens van een hond of een aap nooit gehad namelijk. Het is eerder de zonde waardoor er verdraaiing van de Bijbel plaatsvindt, evenals in de theologie, zoals zag in de middelleeuwen en nog steeds. De duivel werkt en blijft werken tegen God en Zijn werk. Wij moeten het kunnen onderscheiden en de waarheid altijd zoeken in de Bijbel en bij God. Niet bij de mens.

Ten slotte vind ik je slotzin een enorm goede zin! Zoals je zegt, alles wat je(iedereen) weet, is dat wij(iedereen) vrij moet zijn. Iedereen moet weten om vrij te kunnen zijn en te worden, oftewel het Evangelie moet gebracht worden, want de waarheid maakt vrij. Wat is waarheid? Jezus Christus is waarheid en heeft de waarheid gebracht.

Grtz,

Michael