Doofpot

169 keer gelezen | 31 maart 2010 06:00 door 7 Reacties »

Afgelopen weken waren de Rooms-Katholieke kerk en de paus erg in opspraak vanwege de misbruik van jongens. Het is niet eens een korte tijd geleden gebeurd, maar al jaren terug. Je zou kunnen zeggen dat het in een doofpot is gestopt in de hoop dat de deksel nooit geopend zou worden. Jammer voor hun dat de waarheid altijd boven water komt!

Wij kunnen soms ook bepaalde zaken in een doofpot stoppen. Misschien zijn er gebeurtenissen geweest in jouw leven, vroeger of pas geleden, waarvoor jij je schaamt. Het zijn dingen die je wegstopt en waar je liever niet meer over spreekt, om zo de schade te beperken. Maar werkt dat wel zo?

Als ik terugkijk op mijn niet-bekeerde leven dan weet ik nog heel goed dat ik iets in de doofpot stopte. Dat was mijn alcoholgebruik. Voor wie? Mijn moeder. Waarom? Ik schaamde me en ik weet dat mijn moeder het niet leuk vond. Toen mijn moeder erachter kwam, vertelde ze me dat ze liever gelijk eerlijkheid had dan dat ze er pas na een lange tijd achter moest komen. De waarheid is uiteindelijk naar buiten gekomen op een manier die ik nooit verwacht had. De deksel van de doofpot viel er plotseling af en dat maakt meer kapot dan je denkt.

Wij kunnen bepaalde zaken goed verbergen voor andere mensen, zoals ik dat deed bij mijn moeder. Maar bij God wordt het een ander verhaal. De heilige Geest ziet namelijk alles. Hij ziet wat je bekijkt, doet en denkt. Je kunt het misschien niet bespreken met mensen om je heen, maar wel met God. Hij begrijpt jou compleet. Dat is het prachtige van God. Hij wilt niet dat je iets verborgen houdt. Doe geen dingen in de doofpot voor God. Hij weet ervan en heeft liever dat je er eerlijk voor uitkomt. God is namelijk een helper en geen afbrander.

Relevante artikelen

7 Reacties op “Doofpot”

Sisi 31 maart 2010 om 15:23

Mooi geschreven:).

Het is vaak verschrikkelijk eng om echt eerlijk te zijn.
Het mooist is natuurlijk een leven te leven zonder zaken waardig de doofpot. Maar wij mensen zijn zo (stiekum) trots, we houden niet van falen…

Wees niet bang eerlijk te zijn met God, je pastor of een wijze christen. Als wij ons falen, onze zonden belijden, God zal ons vergeven. Zodat we vrijmoedigheid hebben op te staan en te vechten…

De waarheid zal ons vrij maken.
Isolatie, wat schaamte veroorzaakt, zorgt ervoor dat je je de enige zondaar in de kerk voelt. Weest bemoedigt!, ieders volwassen worden voor Christus gaat met vallen en opstaan:).

Gr Sisi


Michael 1 april 2010 om 12:31

Bedankt Sisi voor je reactie.
Een goede toevoeging aan deze nadenker.


Anoniem 2 april 2010 om 00:53

Oeiiiiii.. Voor mij is de waarheid vertellen van mijn verleden aan mijn ouders bijna hetzelfde als spugen in mijn ouders gezicht en zeggen dat alles waar ze voor gewerkt hebben en alles wat zij mij probeerden bij te brengen voor niks was. God heeft mij al een tijd vergeven. Moet ik ook mijn ouders de waarheid vertellen?

Ik hoop vurig een nee, dat hoeft niet te horen.


Sisi 2 april 2010 om 12:56

@anoniem

Ik geloof niet dat wij als christenen de ‘beerput’ hoeven te legen. Als we tot bekering komen doet God onze zonde en verleden van ons weg. Ik geloof niet dat je al je beschaamtelijke dingen hoeft te belijden. De vuile was hoef je niet buiten te hangen. God wil dat we ons voor Hem vernederen, maar Hij wil ons niet vernederen, snap je?

Toch kunnen bepaalde zonden of beslissingen je hinderen in je christenleven. Zodat je niet verder groeit, of de duivel je constant blijft aanklagen. Ik geloof dat God je wel wilt lijden als er dingen zijn die je moet belijden.

Wees wel wijs wie je je ‘geheimen’ toevertrouwd en zeg niet zomaar alles tegen iedereen, zelfs niet in de kerk! Wees zuinig opjezelf en je getuigenis. God wil je helpen.

God wil ons vrij zetten, en wie God vrijzet is waarlijk vrij. Hij zegt als wij onze zonden belijden zal Hij ons vergeven.

Gr Sisi…


Michael 3 april 2010 om 11:36

@ Anoniem
Bedankt voor je reactie en het is zoals Sisi het eigenlijk al verteld heeft. Het belangrijkste is dat je voor God niets verborgen houdt. En het vertellen tot jouw ouders.. Het is een moeilijk iets, je moet daar de juiste balans in vinden. Sisi heeft eigenlijk al veel gezegd en sluit mij daar volledig bij aan. Enige wat ik wil meegeven is mijn eigen ervaring en dat is dat de waarheid vroeg of laat wel aan het licht komt. Niet om jou te ontmoedigen! Maar ik wil je meegeven dat wanneer zulke momenten aanbreken, moet je niet gaan liegen tot je ouders. Dan ga je jouw oude zonden bedekken met een nieuwe zonden. Het zal zeker eng zijn en schaamtegevoel wat naar boven komt( mijn ervaring) is niet fijn. Jouw zonden zijn vergeven door God en hoef je verder niet meer op terug te kijken met schaamte, want je bent een veranderd mens(door de genade van God).

Mocht je ooit eens tot het punt komen dat je in een situatie komt dat je de waarheid moet vertellen tot je ouders, vergeet dan niet te vertellen dat je een veranderd mens bent en vergeven bent door God.


Anoniem 3 april 2010 om 15:00

Amen. Heel erg bedankt, God heeft mij er van overtuigd dat deze woorden van Hem komen. Goeie nadenker!


Michael 3 april 2010 om 16:31

Geen dank en ik ben blij dat God heeft gewerkt:)


Plaats een reactie


Wil je een foto bij je reacties? Upload er nu een op gravatar.
Plaatje uploaden