De afgelopen twee weken werd Nederland opgeschrikt door de dood van Milly Boelens. De vermoedelijke dader, een buurman  -in het dagelijks leven politieagent-  bekende haar te hebben vermoord. De tiener werd sinds een week vermist, toen de verdachte zich meldde op het politiebureau.

Meer blauw op straat! Dat is iets wat al jaren in de politiek wordt geroepen. Om onder andere de veiligheid van burgers beter te kunnen garanderen. Op de politie kun je rekenen.
Ouders leren hun kinderen nooit en te nimmer de deur open te doen voor een vreemde man, tenzij het natuurlijk een politieagent is. Die kun je altijd vertrouwen.
Of een vriendelijke buurman, die mag je natuurlijk ook wel binnenlaten. Die hebben immers geen kwade bedoelingen.

De dader was nota bene een politieagent en een vriendelijke buurman! Die zich had moeten bekommeren om de veiligheid van burgers en misdaad had moeten bestrijden. De buurtbewoners waanden zich veilig met een politieagent in de buurt. Hij zou immers wetsovertreders wel ver uit zijn buurt houden…

Afgelopen week kreeg ik een monteur op bezoek. Dat was een voor mij vreemde man. Ik durfde hem bijna niet binnen te laten. Wie kun je immers nog vertrouwen…?

Psalm 91:2
Ik zeg tot de Heer: Mijn toevlucht en mijn vesting, mijn God, op wie ik vertrouw.

Relevante artikelen

• Geestelijk herhaalreceptje tegen bezorgdheid
• Verloochenen, of niet
• Wandelen op water