Heb je je wel eens helemaal gegeven voor iets dat je wilde bereiken? Dat je koste wat het kost iets wilde bereiken, tegenslag of niet?

Deze week las ik over een man die daar een sterk voorbeeld van is. Nelson Mandela.
Voor alle duidelijkheid: ik sta lang niet achter alles wat deze man heeft gedaan, maar heb wel heel erg veel bewondering voor zijn houding, zijn doorzettingsvermogen en wat hij bereikt heeft. Nelson Mandela kwam vorige week in het nieuws omdat het alweer 20 jaar geleden is dat hij vrijgelaten werd, na 26 jaar gevangenschap.

In 1948 stond Zuid-Afrika aan de wieg van een nieuw systeem, het apartheidssysteem.
Dit systeem scheidde de verschillende rassen (lees: huidskleuren) van elkaar en kende alleen privileges voor het blanke ras. Bij wet werden blanke en zwarte mensen bijvoorbeeld verboden om met elkaar te trouwen. Ook mochten zwarte mensen geen gebruik maken van openbaar vervoer. Ze mochten geen voet zetten in openbare gelegenheden. Zij werden verplicht de achterdeur van winkels en banken te gebruiken. Kortom, zwarte mensen werden gezien als minder en werden als niet menselijk behandeld. Zij hadden andere rechten dan blanken. Nou ja, anders, ze hadden gewoon géén rechten. Ze werden verbannen naar townships en mochten niet werken in de ‘blanke’ steden.

Nelson Mandela zette zich met het Afrikaans Nationaal Congres (ANC) met hart en ziel in voor gelijke rechten voor blanke en zwarte mensen en werd ook om die reden 26 jaar lang onder erbarmelijke omstandigheden gevangen gehouden. Maar wat deed hij toen hij vrijkwam? Diezelfde dag nog reed hij door naar het Afrikaans Nationaal Congres, om zijn strijd voor gelijke rechten voort te zetten. 26 jaren van zijn leven werden hem afgenomen, maar Mandela zette zich zonder haat of wraakgevoel in voor verzoening en herstel.

Voordat Nelson Mandela gevangen werd genomen en nadat hij vrij werd gelaten deed hij de volgende uitspraak: “In mijn leven heb ik mezelf toegewijd aan de strijd van de Afrikaanse mensen. Ik heb gevochten tegen witte dominantie, en ik heb gevochten tegen zwarte dominantie. Ik heb het ideaal van een vrije en democratische maatschappij gekoesterd, waarbinnen alle personen samenleven in harmonie en met gelijke mogelijkheden. Het is een ideaal waarvan ik hoop dat ik het in mijn leven mag bereiken. Maar als het nodig is, is het een ideaal waarvoor ik bereid ben te sterven.”

In 1994 was het zover, toen waren er weer vrije verkiezingen, waarin blanke en zwarte mensen mochten stemmen. In mei 1994 trad Nelson Mandela aan als de eerste zwarte president van Zuid-Afrika.

Nelson Mandela is een voorbeeld van iemand die zich niet door tegenslag uit het veld laat slaan, maar gefocust blijft op zijn doel. Zonder bitterheid over de omstandigheden waar hij doorheen moest gaan.

God vraagt van ons ook om ondanks bittere strijd en tegenslagen door te gaan en gefocust te blijven op ons doel. Hij vraagt ons niet om bij de pakken neer te gaan zitten of -als we geen zin hebben- theekransjes te houden, maar Hij vraagt ons om een serieuze wedstrijd te winnen!

1 Korintiërs 9:24
Weet u niet dat van de atleten die in het stadion een wedloop houden er maar één de prijs kan winnen? Ren als de atleet die wint.

Relevante artikelen

• Gods Woord blijft bestaan!
• Leven in het ‘daar en straks’
• Ogen op het doel