Gods wil

Ik kan soms echt genieten van de reactie van mensen als ze erachter komen dat ik hier in Zwolle woon. Meestal vragen ze me: “Wat doe je hier?†Als ik ze vertel dat ik hier ben gekomen om te trouwen dan zijn ze meestal nog verbaasder, vooral over de vraag hoe ik m’n man heb leren kennen. “Nou, ik woonde in Litouwen…â€
Toen ik een paar week geleden weer zo’n gesprek had, bedacht ik me ineens hoe geweldig het is dat ik op de plaats ben waar ik nu ben. Toen ik jonger was had ik nooit kunnen beseffen dat ik op dit punt zou zijn nu.
Weetje, toen ik opgroeide heb ik erg vaak plannen gemaakt voor mijn toekomst. Een paar jaar geleden was het mijn plan om de middelbare school af te maken, terug te verhuizen naar Massachusetts om te studeren en dan uiteindelijk, wanneer ik een beetje gesettled zou zijn, te beginnen met daten.
Maar toen ik dichter naar God begon te groeien, begonnen mijn gebeden ook te veranderen. Ik bad niet meer voor de dingen die ik wilde, maar dat Gods wil mijn verlangen zou worden. Ik begon te zoeken naar werk in Litouwen en meldde me aan voor een visum het jaar nadat ik school had beëindigd. Had ik al gezegd dat ik nog niet aan het daten was met mijn man toen ik dit had besloten?
Ik had eigenlijk geen flauw idee wat de reden was dat ik een visum moest aanvragen, maar als ik nu terug kan ik het niet helpen om te glimlachen over de weg die God voor me heeft uitgestippeld.
Dus, deze week willen ik jullie uitdagen, mensen. Natuurlijk is het niet slecht of raar om te bidden voor de dingen die je verlangt. Maar waarom zou je niet eens gaan bidden dat Gods wil jouw verlangen zal worden?
Ik eindig met een bekend tekstgedeelte, één van mijn favorieten.
Jeremia 29:11
Want Ik weet, welke gedachten Ik over u koester, luidt het woord des Heren, gedachten van vrede en niet van onheil, om u een hoopvolle toekomst te geven.
John MacArthur
Dodelijke emoties
Bedrog
The Attributes of God
Vice Verses
Einde van het begin
rotjeknor 7 februari 2010 om 15:18
Ik was ook ooit van plan om te gaan emigreren naar een ander land om te gaan studeren op de Universiteit. Maar daar waren mensen in de kerk, die voor me zijn gaan bidden, dat God erin betrokken zou raken. En dat gebeurde ook, mijn plannen veranderde in god’s plannen en ik bleef en ontmoette 1 jaar later mijn man. Was ik gegaan, dan had ik veel moeten missen, vrees ik. Ben God ook heel erg dankbaar voor mijn bidders toendertijd!