God versus mij
Ik was deze week aan het strijden om een onderwerp te verzinnen. De grootste reden is dat alles wat in mij op kwam persoonlijke dingen waren. Dingen die niet zo makkelijk zijn om te vertellen. Maar ik hoop dat sommigen mij kunnen snappen en zichzelf er in kunnen herkennen.
De laatste tijd had ik telkens een liedje in mijn hoofd. Vorige week, toen ik met een evangelisatieteam onderweg was naar Alkmaar, hadden we een CD opstaan van MercyMe en één zinnetje bleef telkens steken in mijn gedachten. Het flitste meerdere malen plotseling kort in m’n gedachten. De zanger zingt: “‘Hoe kan ik verder komen in uw koninkrijk, als ik helemaal gericht ben op de mijne?” Mijn eerste reactie was nogal zelfrechtvaardigend, denkende dat de zanger een erg goed punt maakte, maar toen ik het toepaste op mijn eigen leven voelde ik mij een beetje minder op mijn gemak.

Ik vroeg mezelf af waar ik vooral op gericht ben… en het harde antwoord was: mezelf. Het is niet iets wat makkelijk is om toe te geven. Maar ik dacht: “Waar gaat al mijn tijd, mijn geld en energie heen?” Een bijbeltekst kwam toen in me op. In Mattheüs 6 en Lucas 16 spreekt Jezus over het dienen van twee goden. En terwijl de tekst het over God of geld heeft, begon ik er over na te denken als: God of…. mijzelf?’.
We hebben allemaal wel eens de opmerking gehoord: ”Je kunt geen twee dingen tegelijk helemaal goed doen”, en de waarheid is dat je dat inderdaad niet kunt. Dus hoe zit het met jullie, lezers? Misschien is het voor jullie, net zoals voor mij, nodig om even te kijken waar je eigenlijk op gericht bent? Of misschien heb je dit al een aantal keren meegemaakt in je wandel met God, en heb je een getuigenis of een tip voor ons?
John MacArthur
Dodelijke emoties
Bedrog
The Attributes of God
Vice Verses
Einde van het begin
Lester 29 januari 2010 om 11:01
Heel goed punt!
Dit is denk ik heel moeilijk voor velen van ons, het is eigenlijk met alles: waarom doe je het? niet dat je geen hobbies mag hebben o.i.d. maar wat komt eerst?
Ik denk dat het enige antwoord daarop is, om het goed te doen: sterven aan jezelf….maar dat is niet makkelijk.