William Borden
Ik las een geweldig verhaal dat me onlangs echt inspireerde. Het gaat over een jonge man genaamd William Borden. Hij deed de middelbare school in de jaren ‘40 en als erfgenaam van de familie was hij als kind al een miljonair.
Voor hij zijn middelbare school eindigde, gaven zijn ouders hem een reis rond de wereld en terwijl de 16-jarige rondreisde door het oude Azië, het Midden-Oosten en Europa, voelde hij een toenemende last voor het leed van de mensen in de wereld. Uiteindelijk schreef hij thuis over zijn wens om een zendeling te worden. Een vriend reageerde verrast en zei dat hij zichzelf “weggooide als zendeling”. Als reactie hierop schreef Bill twee woorden in de achterkant van zijn Bijbel: “Geen reserves.”
In 1905 begon hij aan de universiteit en hij begon als volgt in zijn dagboek: Zeg “nee†tegen zelf en elke keer “ja†tegen Jezus. Terwijl hij op de school zat, begon hij een kleine gebedsgroep. De gebedsgroep verspreidde zicht over de campus en in zijn laatste jaar woonden 1000 van de 1300 studenten één van de groepen bij. Op het moment dat hij afstudeerde kreeg hij een zeer goed betaalde baan aangeboden, maar hij wees het af. In zijn Bijbel, onder “geen reserves”, voegde hij eraan toe: “Geen weg terug”.
William Borden ging afstuderend werk doen aan de Princeton Seminary in New Jersey. Toen hij zijn studie daar had afgerond, zeilde hij naar China. Maar omdat hij hoopte te werken met moslims, stopte hij eerst in Egypte om Arabisch te studeren. Terwijl hij daar was raakte hij besmet met spinale meningitis. Binnen een maand was de 25-jarige William Borden dood.
Was Bordens onverwachte dood een verlies? Ik denk van niet. Voordat hij stierf had Borden twee woorden meer in zijn Bijbel geschreven. Onder de woorden “geen reserves” en “geen weg terugâ€, had hij geschreven: “Geen spijt.”
Zijn verhaal deed me echt nadenken. Mijn eerste reactie was: “Wat jammer! Een jonge man, klaar om iets te doen voor God!†Maar toen begon ik te beseffen wat hij had gedaan in slechts een korte tijd. Ik ben er nog niet, maar ik wil iemand zijn die kan zeggen: “Geen reserves, geen weg terug, geen spijtâ€.

John MacArthur
Dodelijke emoties
Bedrog
The Attributes of God
Vice Verses
Einde van het begin
Tanika 18 december 2009 om 20:00
hee girl,,
wat een goed nadenkertje joh!
dezemoet ik onthouden
groetjess Tanika