Verlangen naar evangelisatie

24 keer gelezen | 12 december 2009 09:56 door Kenneth 35 Reacties »

418215_2815

Afgelopen donderdag was ik aan het evangeliseren op straat, samen met Richard, een jongen uit mijn kerk. Na een uurtje waren we even aan het opwarmen in de V&D. Ik zei: “Eigenlijk kan ik me soms wel een beetje voorstellen waarom sommige christenen weinig tot niet evangeliseren. Het kost je tijd en moeite, je moet soms wind en weer trotseren en mensen waarderen het soms niet eens”. Vervolgens vroeg ik me af: “Waarom doe ík het eigenlijk altijd?”

Ik noemde vervolgens voor mezelf de redenen op: “Doe ik het omdat het een opdracht van Jezus is? Doe ik het om de mensen te waarschuwen die voor eeuwig naar de hel gaan? Doe ik het omdat ik er naderhand blij van word?”

Toen zei Richard: “Ik doe het omdat ik echt een verlangen heb, voor m’n bekering had ik dat nooit”. Ik geloof dat dat het voornamelijk is. Ik heb niet altijd even scherp voor ogen hoe verloren mensen daadwerkelijk zijn, al bid ik vaak dat God mij de hel laat zien. Ik word er ook niet altijd blij van. Maar God heeft na m’n bekering gewoon gelijk een verlangen in m’n hart geplaatst. Zoals bij Jeremia, begint er iets in me te branden, zodra ik een tijd niet heb getuigd. Een mengsel van verantwoordelijkheidsbesef, liefde en onderwerping aan God.

Ik weet niet of ik altijd dat verlangen heb gehad, of dat God het in mij heeft ontwikkeld doordat ik gewoon in gehoorzaamheid ging. Maar als jij het niet hebt, wil ik je uitdagen erom te bidden en gewoon te proberen om te evangeliseren! Charles Spurgeon, de beroemde opwekkingsprediker, zei niet voor niets dat je geen christen bent als je geen verlangen hebt om een getuige te zijn.

Evangelisatie houdt je levend. De straat, dat is waar christenen horen te zijn.

Relevante artikelen

35 Reacties op “Verlangen naar evangelisatie”

Meisje

Meisje 12 december 2009 om 15:35

Goed punt, evangelisatie is erg belangrijk! Maar het kan op veel verschillende manieren en het past niet bij iedereen om de straat op te gaan en onbekenden aan te spreken. Je kunt ook een getuige zijn in je directe omgeving. Of tijdens een evangelisatie-actie koffie schenken voor de voorbijgangers of gaan zingen in een groepje of bidden op de achtergrond. Dat is even belangrijk en kan ook heel veel uitwerken.


Mary-Leigh

Mary-Leigh 12 december 2009 om 22:12

Ik ben het niet helemaal eens met wat je zegt! Op straat mensen aanspreken moet iedereen blijven doen! Dat is ons opdracht: “Ga heen in heel de wereld, predik het Evangelie aan alle schepselen” (Mk 16:15; Mt 28:19).

Er is niets mis met getuigen in je directe omgeving en bidden op de achtergrond. Maar! Dat is zó beperkt! Je kent niet zóveel mensen en tegen hoe velen van hen predik je écht het evangelie? Vast minder dan wanneer je elke donderdag avond en zaterdagmiddag op de straten gaat.

Nogmaals: Wat je opnoemt is heel belangrijk en onmisbaar, maar wat ik wil zeggen is dat je niet [b]nooit[/] op straat moet evangeliseren.


Michael

Michael 13 december 2009 om 01:02

Mijn complimenten Kenneth, het is iets wat mijn tot nadenken zet. Ik kom net terug uit Hilversum waar er een zeer krachtige en vruchtbare tijd was. En nu je het zegt, waarom evangeliseer ik eigenlijk en het is toch om mensen gered te zien! De bevrijding die wij hebben ontvangen ook te vertellen tot andere. Ik weet niet of ik een verlangen heb, want ik merk het niet. Maar ik moet en zal toch 2x per week evangeliseren. Ik voel me niet goed als ik niet evangeliseer, want ik doe iets wat minder belangrijk (als ik niet evangeliseer dan). Naast dat Jezus ons oproept om dit te doen, is het ook erg mooi om te zien dat mensen geholpen, bevrijd, vervult en verblijd worden door het Goede Nieuws.

@Meisje&Mary Leigh
Jezus heeft ons speciaal opgeroepen om uit te gaan en iedereen discipelen te maken en hun te dopen, alle volken. Dat betekend om erop uit te gaan. Dus dat betekend dat je de straat op moet, naar mensen moet gaan en spreken tot deze mensen. Alle andere dingen die je opnoemt zijn zeer belangrijk. Maar als Jezus ons de opdracht geeft om uit te gaan, dan moeten wij ook uitgaan! En ons vooral ook concentreren om de boodschap bij de mensen te brengen en dat doe je met woorden(predik). En iedereen wordt ervoor geroepen, niet een gedeelte, maar iedereen.


Kenneth

Kenneth 13 december 2009 om 13:09

Ey mensen. Bedankt voor jullie reactie. Ik ben me er wel bewust van dat sommige mensen beter kunnen evangeliseren dan anderen en dat het meer ‘hun ding’ is. Ik geloof echter wel dat iedereen het kan (behalve als er echt bepaalde hindernissen zijn zoals ziekte, etc.) Jezus zeg idd dat we het allemaal behoren te doen en bovendien, je kunt het gewoon leren hoor! :)


Remmie

Remmie 13 december 2009 om 17:49

Allereerst wil ik gezegt hebben dat ik een absolute voorstander van straat-evangelisatie ben!! En ik geef helemaal gelijk; dat zouden veel meer christenen moeten doen!!

Maar…ja ik heb ook een maar!

Als je straat-evangelisatie als enige vorm van evangelisatie ziet, heb je een zeer beperkte gedachte over evangelisatie! En de uitspraak van een ene Charles Spurgeon – geen id wie het is, maar ik zal het eens google ;) – van dat je geen christen ben als je niet getuigd, vind ik een hele linke uitspraak!

Want allereerst hangt je redding niet af van of je wel getuigd of niet. Wel is het zo dat het ‘normaalgesproken’ een logisch gevolg is van je bekering dat je gaat getuigen over alles wat God in je leven doet etc. Maar niet ieder1 is het zelfde en niet ieder1 groeit geestelijk op de zelfde wijze na dat ie tot bekering is gekomen en kan ik je tig redenen aandragen waarom iemand niet getuigd en/of evangeliseerd! De redenen daarvoor kunnen verschillende zijn, de ene is niet zo ver, de ander worsteld met allerlei zaken en weer een ander heeft de vrijmoedigheid niet om te spreken. En zo kan je nog wel een aantal redenen bedenken.

Hoe het ook zij, het maakt je niet meer christen als je wel evangeliseerd. Echter, getuigen over God e.d. houd idd je geloof levendig! Maar wees er van bewust dat getuigen/evangeliseren zoveel meer is dan alleen maar spreken, het is een levenshouding en iets waarvan je 24/7 bewust van moet zijn. Het is wel zo dat er vanuit het gespreoken woord veel kracht uit gaat. Maar woord zonder daad & daad zonder word is beide vutloos…

En voor hen die niet of nauwelijk getuigen in woord en daad, bid voor hen dat ze vrij komen van dat wat hun belemmerd en dat ze wel de vrijmoedigheid ontvangen om het te kunnen doen ;) AMEN!


Remmie

Remmie 13 december 2009 om 17:57

Even een korte toevoeging: Verlangen moet er idd zijn, maar het moet zich ontwikkelen en God moet de ruimte krijgen om die verlangens te laten aarden in onze harten. En bij de één staat daar nu eenmaal meer muren om heen dan bij de ander. Wat ik al zei: BID er voor! ;)


Kenneth

Kenneth 13 december 2009 om 20:23

Hallo remmie ik wilnook niet beweren hoor dat straatevangelisatie de enige vorm van getuigen is maar ik haal het aan omdat het een zwaar onderbelicht onderwerp is in het christendom van vandaag. De uitspraak van spurgeon (een man door wie God eens een grote opwekking heeft gebracht) heeft ook niet alleen betrekking op straatevangelisatie, al heb ik dat misschien per ongeluk zo laten lijken. Wat hij bedoelt, en ik ook: als je nooit een verlangen hebt om iemand over Christus te vertellen (waar dan ook), dan ben je geen christen.


Lester

Lester 13 december 2009 om 20:29

Sorry Kenneth,

Maar daar ben ik het toch niet met je eens. Voor heel veel mensen is het een strijd om te gaan evangeliseren. Voor hun is het een wilsbeslissing, ik vindt dat je heel veel mensen tekort doet om te zeggen dat ze geen christenen zijn als ze geen verlangen hebben om te getuigen.


Remmie

Remmie 13 december 2009 om 21:21

@Kenneth: Verlangen hebben om iets te doen of gewoon iets doen is wel een verschil he. Wat Lester ook zegt; voor veel christenen is het een strijd om te evangeliseren en/of te getuigen, maar de verlangen hebben ze wel.
Voor hen die de verlangen niet hebben, kan je idd betwisten of ze werkelijk streven naar een levende relatie met God en het ook hebben ontvangen? Maar om stellig te stellen dat als men niet getuigt, zij ook geen christen zijn is naar mijn inziens erg veroordelend! Bovendien wekt dat verkeerde gevoelens/gedachtes juist ben die christenen die juist dus die strijd hebben en brengt dat ze twijfelen aan hun christen zijn.


Kenneth

Kenneth 13 december 2009 om 21:44

Ik zal nog een keer proberen mijn stelling te verduidelijken :p ik heb het bij deze stelling niet per definitie over straatevangelisatie. Ik zeg ook niet dat mensen die het heel moeilijk vinden en strijd hebben met getuigen dat ze geen christen zijn. Dat ze strijd hebben betekent meestal juist dat ze een verlangen hebben. Ik geloof wel dat als je geen verlangen hebt om iemand te vertellen over Jezus (collega’s, vrienden, familieleden, wie dan ook) dat je dan geen christen bent. Zijn jullie het daar wel mee eens of denken jullie er anders over?


Lester

Lester 14 december 2009 om 13:39

ik zal mijzelf dan ook verduidelijken :)
Ik had het ook niet per definitie over straatevangelisatie.

Maar ik ben het er niet mee eens dat je geen christen zou zijn als je niet het verlangen hebt om mensen over God te vertllen.

Zomaar een situatie: stel iemand worstelt jaren met afwijzing omdat diegene overal het buitenbeentje is omdat hij/zij getuigt. Ik kan me dan voorstellen dat je op een gegeven moment bijv. van baan verwisseld en je hebt (eindelijk) leuke collega’s dat je dan geen zin hebt om weer over God te beginnen.

Misschien zou je ergens diep nog wel willen, maar is het niet willen gewoon veel sterker.

Maar sowieso: omt te zeggen dat je geen christen bent als je geen verlangen hebt om een getuige te zijn, vindt ik een heel gevaarlijke uitspraak.

Ik denk dat het mensen een schuldgevoel kan geven namelijk, geen overtuiging. Maar dat denk ik.


Kenneth van den Berg

Kenneth 14 december 2009 om 16:52

Ik begrijp dat mensen soms liever niet getuigen, omdat ze weten wat de consequenties zijn. Zelfs Jeremia had daar al last van; hij wilde niet telkens iedereen maar confronteren, omdat hij wist dat hij dan weer in de problemen zou komen.

Maar, het Woord van God werd wel als een vuur in zijn hart. De profeet wilde het inhouden, maar hij kon het gewoon niet.

Zo snap ik ook dat christenen bang kunnen zijn om te getuigen, ontmoedigd of gewoon laks, maar ik geloof wel dat als je christen bent, er altijd momenten zullen komen dat God je dat verlangen geeft. Denk er bijvoorbeeld aan als een collega van je verschrikkelijk hard vloekt, een vriend van je is verslaafd aan de drugs, of je ziet iemand die op straat leeft. Wordt je hart dan niet bewogen? Komt er dan geen verlangen in je om te getuigen?


Lester

Lester 14 december 2009 om 17:12

Hey Kenneth,

over de laatste alinea van je reactie: ik denk niet dat bij iedereen de drang om te getuigen opkomt, nee.

ik denk wel dat die momenten dat het verlangen er is er zullen zijn. Wat ik probeer te zeggen is dat die opmerking van dat je geen christen bent als je niet naar getuigen verlangt, een gevaarlijke is.

Bovendien zeg je dat als je het verlangen niet hebt er voor kunt bidden, maar waarom bidden als je dan toch niet bekeerd bent?

Ik denk dat iedere gelovige wel eens wil getuigen, ik snap ook wel wat je probeert te zeggen, maar ik denk dat die zin van Spurgeon mensen die met getuigen worstelen alleen maar verder de put in drukt. (Is mijn persoonlijke, geheel onbevooroordeelde, nederige mening :P )


Mary-Leigh

Mary-Leigh 14 december 2009 om 18:26

Om even mee te doen met jullie discussie:

Als iemand nooit getuigt, zou ik raar opkijken als diegene een christen zegt te zijn. Natuurlijk heeft niet iedereen de drang om te getuigen. Maar wel elke christen moet de drang hebben Gods wil te doen. Getuigen hoort gewoon bij de wil van God. En als je die drang niet hebt (om de wil van God te doen = ook getuigen) .. dan weet ik niet of je echt een christen bent.


Michael

Michael 14 december 2009 om 20:52

IK ga er ook in mengen, omdat het wel leuk aan het worden is:P

Ik ben het met Lester eens dat het een gevaarlijke uitspraak is, dat je geen christen bent als je niet getuigd.

NIet iedereen heeft dat verlangen, dat geloof en zie ik. Maar ik geloof wel dat iedere christen getuigd bewust of onbewust. Als je een christen bent, ben je veranderd en die verandering moet opvallen bij minstens de mensen in jouw directe omgeving. Het is geen straatevangelisatie, maar het is wel een getuigenis. Dus eigenlijk zou iedere christen, of die zegt christen te zijn, moeten getuigen door hun levenswijze opzich. En zo zijn er andere manieren van getuigen. Maar de straatevangelisatie is, denk ik, een keus die mensen maken om te doen. En dan bedoel ik dat zij gehoor geven aan het verlangen of/en aan de roep wat Jezus doet voor alle christenen.


Inez

Inez 14 december 2009 om 22:52

Ik doe ook mee :D

Ik ben het met Michael eens dat je onbewust ook een getuige kan zijn. Ik herinner me dat een jongen uit mijn klas een keer tegen mij zei dat hij me cool vond omdat ik altijd mezelf was, me niet hoefde te bewijzen en me niet anders gedroeg dan ik was/ben. Ik zag mezelf helemaal niet als ‘cool’ :D eerder een nerd :P Maar dat liet me wel zien wat God in mensen doet.

Ik denk dat het niet zo is dat als je geen verlangen hebt om te getuigen, je geen christen bent. Dat zou betekenen dat mensen maar gaan getuigen want ‘anders ga ik misschien naar de hel’. En dan vertellen dat Jezus mensen vrij maakt terwijl je zelf zo wettisch bezig bent?
Straatevangelisatie is heel goed, maar daarnaast is getuigen met je levensstijl ook iets waar je een verlangen voor moet hebben. Mensen zouden moeten kunnen zien dat je van God houdt. En het zou goed zijn als je als christen een bewogenheid voor mensen hebt en daarom getuigt.


Kenneth

Kenneth 15 december 2009 om 07:33

Allereerst wil ik zeggen dat ik begrijp dat het een gewaagde uitspraak is. De eerste dacht ik ook even hmmm maar nu geloof ik het toch wel, nadat ik er een tijdje over nagedacht heb.

Stel, je hebt een nieuw auto, vriendin, hobby, etc. Dan wil je daar graag over vertellen toch? Je doet het niet altijd, omdat je misschien denkt dat anderen het niet boeiend vinden of omdat je niet zon prater bent, maar je WILT het wel.

Laat staan als de God van hemel en aarde je gered heeft, je aangenomen heeft als zoon of dochter, je zijn Geest gegeven heeft en je deel hebt gemaakt aan honderden beloften. Laat ik het zo zeggen: wie zou nooit iemand daar over willen vertellen?


Remmie

Remmie 15 december 2009 om 16:06

@All: Nu is het natuurlijk niet te bedoeling Kenneth af te branden hiero!

@Kenneth: Ik snap wel wat je bedoelt; dat als je een wederom geboren christen bent, dat het een logisch gevolg is dat je een brandende verlang hebt/ontwikkeld in je hart om te getuigen van God en wat Hij doet in je leven.
Maar, zoals jij in je stellige mening doet of komen is dat je als niet of nauwelijk die verlangen nog hebt en daardoor niet of nauwelijks getuigd of zelf als je wel de verlangen hebt, maar om wat voorn reden niet getuigt…., je geen christen bent!
En daarin sla je idd de plak mis Kenneth. Nergens in Het Woord staat dat we behouden zullen blijven als we getuigen en/of de verlangen hebben omdat te doen.
Allereerst zijn we allemaal door genade behouden, dus niet om wat we doen of gedaan hebben. Maar dat is iets wat van God uit komt en niet vanuit de mens. En enigste wat God van ons vraagt om Zijn Redding te aanvaarden is GELOOF! Geloof hebben in dat Hij de ware God is! Geloof hebben dat Jezus de Zoon van God is! Geloof hebben dat Hij voor onze zonden is gestorven aan het kruis! Geloof hebben dat Hij na 3 dagen is opgestaan uit de dood! Geloof hebben dat de Vader, Zoon en Heilige Geest samen 1 zijn! Geloof hebben in Zijn onuitputtelijke liefde voor ons! Geloof in de basis van het Evangelie en Zijn Woord! Dat geloof maakt dat je christen bent en je volgeling van Jezus mag noemen. Het wel of niet getuigen is dus niet een vereiste – het is logisch gevolg door geloof – maar geen eis om behouden te blijven!

Zo Kenneth, zie het niet als dat ik je nu de grond in boor, want dat is in zijn geheel niet mijn bedoeling. Het is goed om je gedachte overzaken zoals dit te uiten en je mening aan te koppelen, maar verwacht ook dat anderen niet altijd met je eens zullen zijn en zeker als je ergens interpertatie niet kloppend cq Bijbels is. Maar dat is niet erg, das juist goed! Door sites als dit en waar je de ruimte krijgt je ‘nadenkertjes’ te uiten, word je bemoedigd maar waarnodig, zoals nu, bijgeschaaft!
Ik hoop en bid dat je het ontvangt in nederigheid en les er uittrekt. Ik bid je alle wijsheid toe! Wees gezegend Kenneth!

Grtzzzzzzzzzz Remmie


Lester

Lester 15 december 2009 om 19:20

@Remmie: idd is het absoluut niet de bedoeling om Kenneth af te kraken (zie ik ook niet terug in de reacties trouwens), zie het positief: Een nadenker die mensen actually aan het nadenken heef gezet :D


Remmie

Remmie 15 december 2009 om 19:25

@Lester: Er was vanmiddag iemand die, al zij het waarschijnlijk niet zo bedoelt, niet al te vriendelijk opmerking plaatste…zodoen daar even op gereageerd en algemeen gehouden, ook omdat jullie elkaar in RL ook mee maken. Het goed om elkaar bij te schaven, maar het moet wel met liefde & respect gebeuren ;)


Lester

Lester 15 december 2009 om 19:56

Ok, op die manier.
Ben ik helemaal met je eens dan. :)


Kenneth van den Berg

Kenneth 15 december 2009 om 21:18

Iemand had een reactie geplaatst die inderdaad wat lomp was, maar dat maakt niet uit. Als het maar niet grof wordt. Hij is wel per ongeluk verwijderd. Nee, echt per ongeluk hoor haha! Ik vind het juist goed dat er gereageerd wordt, betekent tenminste dat het iets los maakt.

Zelf ben ik inderdaad misschien wat te ongenuanceerd geweest. Het was een uitspraak die wat kort door de bocht. Ik zie er nog steeds wel veel waarheid in. Ik zeg niet dat je gered blijft door te getuigen. Wel dat een verlangen om te getuigen een vrucht is van de Geest. En aan de vrucht herkend men de boom. Als iemand nooit een verlangen heeft om te getuigen, dan zie ik dat meer als een indicatie (misschien inderdaad geen bewijs), dat er iets mis is.

Toch valt er nog heel veel over te zeggen. Soms is de Bijbel, schijnbaar, heel dubbelzijdig. Redding is een gave van God, 100%. Niemand rooft ons uit de hand van de Vader. Maar Paulus zegt ook dat God streng is en ons af kan hakken van de olijftak (Romeinen). Toch hoef je daar niet bang voor te zijn, maar ook moet je weer niet te gemakkelijk worden. Geen makkelijke materie dus :P

Misschien dat Gods wegen daarom ook wel ondoorgrondelijk worden genoemd, elke dag leer je weer meer van God. En misschien moet ik wel weer eens een stukje schrijven over Gods genade ;)


Astrid

Astrid 16 december 2009 om 09:47

Hi allemaal,,

ik heb een vraag voor iedereen
Want we zitten hier te discusieren over wat we denken dat wel of niet waar is.
Maar het is eigenlijk allemaal heel makkelijk te weten of het waar is of niet.
Als iedereen nou eens in de Bijbel gaat zoeken naar een bijbeltekst die zijn mening kan onderbouwen.
Bijv. Kenneth en Mary-Leigh,, waar staat in de Bijbel dat als je niet getuigt je geen christen bent..
Of… Lester, Micheal, Inez en de rest, waar staat in de Bijbel dat als je niet getuigt je nog steeds christen kan zijn….

Nou laat maar horen ;)
Ben benieuwd wat jullie er allemaal over vinden :)


Mary-Leigh

Mary-Leigh 17 december 2009 om 13:34

Ho!
Ik heb nooit gezegd dat je geen christen bent als je niet getuigt! Ik zelf heb daar ook moeite mee. Ik kan bijvoorbeeld niet op donderdag en zaterdag omdat ik werk. En dat moet ik weer om mijn school te onderhouden. Een andere baan vinden is niet erg makkelijk, heb ik gemerkt (de zogenaamde crisis). Verlangen heb ik heel erg, vandaar dat ik mijn baan opgezegd heb.

Maar we spreken in de trein naar de kerk wel mensen aan. Soms gewoon op straat. En dát is wat belangrijk is! Verlangen moet je hebben. Als je geen verlangen hebt Gods wil te doen, dan zou ik twijfelen over het zout dat je bent tegenover de wereld. Als het zout zijn smaak verliest, waar is het dan goed voor? En zo denk ik ook. Stel, dat ik geen verlangen had om te gaan evangeliseren, het vervolgens ook nog nooit deed en nooit van plan ben te gaan doen. Dan kunnen er twee dingen gebeuren: óf God verandert je hart óf je zult niet lang standhouden in Gods koninkrijk.


Tjaco

Tjaco 17 december 2009 om 14:10

Ik zit na lange tijd eens weer nadenkertjes.nl te checken, altijd weer leuk dat mensen vanuit hun gevoel (ik zeg niet dat het bij jullie zo is) reageren en vergeten wat de Bijbel LETTERLIJK zegt. Wij hebben de opdracht de Bijbel te onderzoeken en te weerleggen, God daagt ons uit en soms liggen antwoorden op vragen er niet altijd dik bovenop, ga op onderzoek. Niet wat ik zeg, maar wat de Bijbel zegt is belangrijk:

“gaat dan heen en maakt alle volken tot Mijn discipelen en doopt hen in de naam van de Vader, Zoon en de Heilige Geest en leert hen onderhouden al wat ik u geboden heb”.

Is iedereen geroepen pastor te zijn of evangelist? Nee! Maar is deze opdracht alleen aan pastors en evangelisten gegeven? Nee! Aan een ieder, hier staat dus een opdracht. Mijn vraag aan iedereen is dus: hoe zou God het vinden als wij Hem zeggen te geloven en zeggenm Christen te zijn, maar Zijn opdrachten niet naleven??

Aan de hand van de Bijbel vind je vanzelf het antwoord dat we geënt zijn aan de Ware Wijnstok en als wij geen vrucht dragen, wij afgehouden zullen worden!!!Dit is naar mijns inziens een heel duidelijk antwoord op de hele kwestie op zich.

MVG


Lester

Lester 17 december 2009 om 16:22

@ tjaco

aan de andere kant zegt de bijbel dat wij behouden zijn uit genade en niet door werken.

Zoals jij God hierboven beschrijft is hij een oordelend God, is natuurlijk ook een kant van God, maar vergeet niet dat hij ook een genadig God is.

En is vrucht alleen evangelisatievrucht? of ook bijv. mensen bemoedigen? gastvrijheid voor de eenzamen? Hoe zit het met oprechte christenen in andere kerken waar evangelisatie niet gepredikt wordt? gaan zij verloren?

Is een getuigenis zijn door je levensstijl niet ook getuigen?

Ik vindt jouw interpretatie van deze teksten (want de bijbel komt toch telkens weer neer op interpretatie) een beetje te kort door de bocht.


tjaco

tjaco 17 december 2009 om 17:07

Sorry, je hebt gelijk, soms type je iets wat in je gedachten helemaal klopt, maar digitaal een idee overbrengen brengt vaak veel verwarring met zich mee. Ik zeg met die tekst niet dat iemand die niet evangeliseert naar de hel gaat, maar dat het afhangt van of we vrucht dragen, even daargelaten op welke manier. Of iemand christen is hangt dus samen met heel veel aspecten, ook op het gebied van vrucht dragen. Zonder die persoon (en we praten nu juist algemeen) te kennen kun je zo’n uitspraak dus gewoon niet doen. Anders zou je kunnen zeggen dat iemand die wél evangeliseert, maar toevallig geen bekeerlingen heeft ook niet gered is en dus van de wijnstok afgehouden zou worden omdat hij geen vrucht draagt, haha!

Lester, het is maar hoe je die tekst toepast, maar ik bedoelde niet zoals jij dus dacht. Het vraagt van ons dat we Gods regels, wetten en opdrachten in acht nemen. Want niet de hoorders maar de daders van het woord zijn gerechtvaardigd en dit moet gepaard gaan met je geloof in Jezus. En dit is voor een ieder persoonlijk, want wij kunnen geen kijkje in iemands hart nemen, dat kan God alleen.


Remmie

Remmie 17 december 2009 om 17:24

@Tjaco (& All): Heel leuk dat je de tekst Mat 28:19 aanhaalt, echter trek je hem geheel uit z’n verband als je het weerlegt op de onderwerp die we hier bespreken.

Het is zeer zeker een opdracht voor iedere christen om te getuigen en dat te doen wat Jezus ons zoal heeft opgedragen. Maar als je de Biebel goed leest legt Jezus allereerst de nadruk dat we acht moeten nemen op onze houding, onze levens stijl etc…(onder andere te lezen in de bergreden Mat. 5) De opdracht om te evangeliseren kwam pas op het eind. Daarmee, en begrijp me niet verkeerd wat ik vind evangelisatie een zeer belangerijk onderdeel van je geloof, legt Jezus duidelijk neer wat vereisten zijn in je verdere geloofs groei.

Maar, en dat is nu waar we de hele tijd over aan babbel zijn, je redding cq het zijn van een christen/volgeling van Jezus hangt daar niet van af!!

Allereerst, wat Lester ook al zegt; zijn we behouden door Zijn genade, dus niet door onze eigen genade of gedachtes van wat vereiste is voor genade. Daarnaast zo leert het Woord dat we uitsluitens behouden zijn door geloof. Heb wel een aantal teksten waarmee dat te bevestigen is:

(Johannus 14:6) Jezus zeide tot hem: Ik ben de Weg, en de Waarheid, en het Leven. Niemand komt tot den Vader, dan door Mij.

(Johannus 3:18) Die in Hem gelooft, wordt niet veroordeeld, maar die niet gelooft, is alrede veroordeeld, dewijl hij niet heeft geloofd in den Naam des eniggeboren Zoons van God.

(Johannus 3:36) Die in den Zoon gelooft, die heeft het eeuwige leven; maar die den Zoon ongehoorzaam is, die zal het leven niet zien, maar de toorn Gods blijft op hem.

(1 Johannus 5:12) Die den Zoon heeft, die heeft het leven; die den Zoon van God niet heeft, die heeft het leven niet.

(Handelingen 16:30-31) En hen buiten gebracht hebbende, zeide hij: Lieve heren, wat moet ik doen, opdat ik zalig worde? 31 En zij zeiden: Geloof in den Heere Jezus Christus, en gij zult zalig worden, gij en uw huis.

(Johannus 8:24) Ik heb u dan gezegd, dat gij in uw zonden zult sterven; want indien gij niet gelooft, dat Ik Die ben, gij zult in uw zonden sterven.

(Marcus 16:16) Die geloofd zal hebben, en gedoopt zal zijn, zal zalig worden; maar die niet zal geloofd hebben, zal verdoemd worden.

(Johannus 3:16) Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.

(Johannus 6:28-29) Jezus antwoordde en zeide tot hen: Dit is het werk Gods, dat gij gelooft in Hem, Dien Hij gezonden heeft.

(Johannus 6:47) Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Die in Mij gelooft, heeft het eeuwige leven.

(Handelingen 4:12) En de zaligheid is in geen Anderen; want er is ook onder den hemel geen andere Naam, Die onder de mensen gegeven is, door Welken wij moeten zalig worden.

(Romeinen 5:1) Wij dan, gerechtvaardigd zijnde uit het geloof, hebben vrede bij God, door onzen Heere Jezus Christus;

(2 Timotheus 3:15) En dat gij van kinds af de heilige Schriften geweten hebt, die u wijs kunnen maken tot zaligheid, door het geloof, hetwelk in Christus Jezus is.

Het is geloof wat ons christenen maakt en onszelf volgeling van Jezus mogen noemen. Niet of je nu wel of niet evangeliseerd. Stel je dat namelijk wel als regel, dan is dat na mijn inziens veroordelend voornamelijk naar hen die om wat voorn reden dan ook niet evangeliseren en brengt het twijfel of iemand wel of niet behouden is. Wat vervolgens weer als gevolg heeft dat iemand afhaakt, omdat ie denkt dat ie geen goed genoeg christen is. Of men gaat zichzelf er toedwingen om het te doen en doe dus werken uit een soort wet om toch maar een goed christen te kunnen zijn.

Zo de stelling van dat je jezelf uitsluitend christen mag noemen op voorwaarde dat je evangeliseerd is na mijn inziens een zeer foute en gevaarlijke uitgangspunt. Jezus zelf benadruk dat we eerst acht moeten nemen op onze daden (levensstijl) alsvorens we overgaan tot woorden (evangeliseren). En nogmaals ik ben pro evangeliseren. Dus dat is de discussie niet ;)


tjaco

tjaco 17 december 2009 om 17:44

@Remmie:

Je hebt helemaal gelijk, maar heb je mijn laatste reactie gelezen? Soms komen dingen anders over op internet dan dat je het bedoelt. Ik bedoel namelijk exact hetzelfde als jij nu zegt, het gaat eerst om levensstijl en dan de rest. Daarom haalde ik die tekst van “de wijnstok” erbij dat het dus gaat om meerdere factoren die het woord “vrucht dragen” benadrukken zoals jij dus al zegt: eerst je geloof en houding en groei en dan pas vertellen van….

en met Matheus 28:19 bedoelde ik dat het simpelweg een opdracht is voor elke Christen en dus belangrijk en wij hier niet zo laks mee om moeten gaan. Maar thanks dat je het zo goed verwoord, ik sluit me bij je aan, haha.

gr


Remmie

Remmie 17 december 2009 om 18:04

@Tjaco: Thnx ;)

Maar het gaat me niet om het gelijk, als ik fout zit geef ik dat ook rustig toe! En er is niks mee om stellig te zijn, maar je moet wel kunnen onderbouwen ipv zomaar een mening op te dreunen en/of over te nemen omdat een zekere evangelist dat zou hebben gezegt. Te veel mensen, christen of niet, nemen te vaak zomaar wat aan omdat zij zich er wel in kunnen vinden. Dat niet christenen dat doen, dat zal me nog. Maar als christenen dat doen het zo brengen als of het een geschreven wet is (van uit het Woord dus) dan zie ik het als mede broeder :P de taak om er wat van te zeggen en wat bij te schaven.

Een ander reden dat ik het zeg is omdat ik in de 15 jaar dat ik nu christen ben, zeker 11 jaar maar een beetje heb wezen aanklooien en te veel met andere dingen in de knoei zat – met alle gevolgen vandien – en dus niet of nauwelijk getuigde. Maar de afgelopen 4 jaar God me zo mega heeft veranderd en daarmee zo gegroeid ben in me geloof. En in de 11 jaar was wel behouden uit genade en geloofde wel…maar je kon er niks of nauwelijks wat van terug zien in me leven. Dat heeft meerdere oorzaken maar 1 daarvan was denk ik wel dat zelfs 11 jaar na me bekering vol zat van woede en het niet kunnen vergeven van veel mensen. Maar goed das een ander onder werp haha.

Wel goed onderwerp voor een nadenkertje “Vergeving/verzoening” ;) hint hint haha.

Maar goed, ik kreeg laatst te horen dat ik te veel typ als ik hier op ‘nadenkertjes.nl’ ben dus ik rond het maar weer eens af haha.

Greetzzz Rem


Leon

Leon 18 december 2009 om 07:16

Als je een Christen bent, dan behoor je te getuigen. Dit moet voorkomen uit een verlangen.

Zelf ben ik niet vaak op straat te vinden om te evangeliseren, maar als ik de gelegenheid krijg met familie of collega’s, dan doe ik dat graag. Ook als collega’s weg gaan, dan kom ik een paar dagen voor hun vertrek er nog op terug in een persoonlijk gesprek of ik geef ze wat leesstof mee.

Toch is er ook strijd, want voor de groei van de lokale kerk is straatevangelisatie het belangrijkst. Dat is ook altijd de visie van onze kerk geweest en het is jammer dat we soms afbreken, wat we in jaren hebben opgebouwd. De duivel weet dit en zal alles in het werk stellen om afleidingen te brengen.

Als ik naar mezelf kijk, zijn er soms andere zaken waardoor er weinig tijd over is; het kan te maken hebben met het gezinsleven, met het leren voor cursussen (op zaterdag), het werken buiten de stad en daardoor te laat thuiskomen (op donderdag). Toch merk ik zelf wel, dat als ik op zaterdag wel tijd heb, dat ik deze tijd dan het liefst aan mezelf wil besteden (eigenlijk mijn vlees).

Deze discussie is scherp en daardoor goed, want ik heb zelf ook stof gekregen om over na te denken.

Bedankt Kenneth!


Kenneth

Kenneth 18 december 2009 om 08:51

Leon, ik ben blij dat je er wat aan hebt gehad. En de rest ook bedankt voor jullie reacties. Ik zie dat er wat is losgemaakt, dat is goed. Soms is het blijkbaar goed om even de fluwelen handschoentjes uit te doen :p


Kenneth

Kenneth 18 december 2009 om 08:51

Leon, ik ben blij dat je er wat aan hebt gehad. En de rest ook bedankt voor jullie reacties. Ik zie dat er wat is losgemaakt, dat is goed. Soms is het blijkbaar goed om even de fluwelen handschoentjes uit te doen :p


Remmie

Remmie 18 december 2009 om 13:54

;)

Das toch de hele opzet van ‘nadenkertjes’ dat het je wat doet en tot nadenken zeten. Niemand is feilloos en heeft de absolute wijsheid in pacht, dat is er gelukkig maar 1 ;) Maar we kunnen we van elkaar leren en elkaar bemoedige en waar nodig bij sturen. En zo mag je verder groeien in je persoonlijke relatie met Papa. Goed he! ;)

We have the best DAD of the whole world!!

Greeetzzzz


breda

breda 8 maart 2010 om 22:44

ik zelf begon te evangeliseren toen ik tot bekering kwam ik was gered en kwam te weten dat de redding niet alleen voor mij bedoel was dus kreeg ik een verlangen om op straat te gaan evangeliseren en wat ik merkte dat hoe meer ik evangeliseerde hoe meer ik dichter bij God kwam mensen kwamen tot bekering en ik wou gewoon meer dat is een verlangen dat God in mij geplaats hebt en en dat had ik totaal niet toen ik niet voor God leefde

groetjes


Plaats een reactie


Wil je een foto bij je reacties? Upload er nu een op gravatar.
Plaatje uploaden