John MacArthur
Dodelijke emoties
Bedrog
The Attributes of God
Vice Verses
Einde van het beginGevoelens
“Je bent een kind van God weet je dat, want je bent opnieuw geborenâ€.â€Maar ik voel me niet zoâ€.
“Ga niet om met die vrienden, zij spoken allerlei gekke dingen uitâ€. “Ja, maar ik voel me goed bij hunâ€.
Gevoelens kunnen soms verradelijk zijn. Je kunt je slecht voelen en midden in Gods wil zijn, en je kunt je heerlijk voelen, en toch op weg zijn naar de hel. Misschien is het daarom ook wel zo dat er niet veel in de Bijbel staat over gevoelens. Er staan allerlei dingen in die we kunnen en moeten doen, en er staan een heleboel eigenschappen van God in, maar nergens staat: “Volg je gevoelâ€, of: “God zal je een goed gevoel gevenâ€.
Misschien ben je een echte Bijbelstudent en denk je aan teksten zoals Fillipenzen 4:7: “En de vrede Gods, die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten behoeden in Christus Jezus.†Maar, lees dan ook wat ervoor staat: “Wees in geen ding bezorgdâ€. Hoe makkelijk is het om overweldigd te worden door gevoelens van bezorgdheid of angst, gevoelens… die je blijkbaar uit kunt zetten. Zo lees ik ook “Word vervuld met de Geestâ€. (Efeziërs 5:18) en : “Verheug je in verzoekingen (1 Petrus 1:6). †Blijkbaar hoef je je niet te laten leiden door gevoelens, maar moeten de gevoelens zich onderwerpen aan jou.
Ik heb er zelf ook nog wel last van hoor, dat gevoelens plotseling als een golf over me heen komen. Maar ik heb wel, God zij dank, geleerd om me daar niet meer door te laten leiden. Als jonge christen dacht ik dat God me had verlaten als ik me niet goed voelde, of dat ik niet goed genoeg m’n best deed. Het tegenovergestelde is echter vaak eerder waar!
Eigenlijk ook wel heel logisch dat gevoelens gewoon onzin zijn, als ik kijk naar mijn leven. Ik kan in de kerk staan en vol van de Heer zijn, en ik loop naar buiten vijf minuten later en BAM, ik voel me slecht. Of het de duivel is, of het vlees, of een test van God, ik weet het niet, maar ik weet wel dat ik me er niet door moet laten leiden.
Wat een zegen als je gewoon je verstand op nul kunt zetten en door kunt gaan voor Jezus, ook al komt de hele hel over je heen. Dat geeft me één van de grootste vreugdes: om te zien dat ik mensen kan aanvuren en bemoedigen, terwijl ik mezelf misschien ellendig voel. God beweegt door me, terwijl ik Hem niet voel. Ik weet ook gewoon dat er vaak genoeg tijden zijn van verademing. En al zijn die er niet, ik blijf gewoon Gods glorie verkondigen, ondanks mijn gevoelens.
Reacties
Inez
Sluit aan bij mijn gedachtenwijze dat je als een trein over het juiste spoor moet rijden en de juiste keuze maakt bij een wissel. Je verstand bij de locomotief en je gevoel ergens achterin bij de laatste wagonnetjes.
Grappig
maar wel waar.
Groetjes Inez
Michael
Het is goed om te weten dat je verstand op nul kunt doen. Daarnaast gevoelens brengen je vaak ook niet zover. Als je slecht voelt, ga je vaak twijfelen. Dus dan kies ik liever voor het negeren van dat en het onbezorgd verder in God!
Bless..
Michael
christine 23 mei 2011 om 00:13
Mooi stukje!
Ik vind het heel moeilijk om je gevoelens te oordelen. Heeft God de mens niet gevoelens gegeven en kan hij niet daardoor heen bewegen?
Het is heel verradelijk om te zeggen dat God je een vuur en blijdschap geeft als je blij bent bijvoorbeeld in de dienst, maar kan je dan niet zeggen dank u God voor uw liefde?
Gevoel is verradelijk. Misschien ook daarom dat er zo veel verschillende geloven zijn. Je kunt zo makkelijk denken dat die geloof je wat brengt omdat je tijdelijke blijheid hebt in je hart. Dan zou je ook een appel kunnen dienen want van tijd tot tijd kan er toeval en voorspoed in je leven zijn waardoor je misschien denkt dat het door je geloof komt.
Dat is wel het mooie aan God. Hij belooft ons dingen in de bijbel en als je daarop vertrouwt dan worden de beloften een realiteit in je leven. maar ik vind het wel moeilijk als mijn gevoel dan weer om het hoekje komt kijken! Soms wil ik zo graag van God horen dat ik de bijbel open sla en een stuk lees en denk dank u God, die tekst komt als geroepen. Maar is dat een realistisch gevoel, maak ik dat gevoel niet? Is het niet hetzelfde als een leugen 100 x tegen jezelf zeggen, dan ga je er namelijk ook echt in geloven.
Ik vind gevoel echt een lastig onderwerp!
Groetjes christine
Kenneth 23 mei 2011 om 09:56
Ik snap wat je bedoelt Christine, het is inderdaad een leerproces. Wel weet ik een paar dingen:
- God is rust, blijdschap, vrede, geloof, en bovenal HOOP. Als je onrust voelt, of een hopeloosheid, of angst, dan is het meestal een verkeerd gevoel
- Ik zie het christenleven als volgt: Eerst het feit (God heeft dit en dat gedaan, God is goed, God belooft dat, etc.), daar bouw je je geloof op en daarna komt gevoel. God wil je zeker blijdschap, rust en alles erop en eraan geven. Maar we moeten ons er niet door laten leiden! Dus we moeten ons gewoon focussen op Christus, en Hem aanbidden en contstant richten op Hem en vertrouwen en dan komt de rest ook wel goed. Dan gaat Hij ook wel spreken. Ik heb ook wel eens gehad dat ik echt graag iemand een profetie wilde geven en dan ga je heel diep nadenken enzo en dan denk je “ja nu heb ik iets”, en dan blijkt het gewoon van jezelf te zijn. Zo werkt het niet, we moeten gewoon vertrouwen op God en geloven dat Hij ons wel iets duidelijk maakt indien nodig, en ons richting geeft en blijdschap. We hoeven het niet in onszelf te zoeken. Gewoon vertrouwen.
- Als iets wat je gevoel tegen je zegt tegen het Woord van God ingaat, is het sowieso niet goed.
- “Het is heel verradelijk om te zeggen dat God je een vuur en blijdschap geeft als je blij bent bijvoorbeeld in de dienst, maar kan je dan niet zeggen dank u God voor uw liefde?” Hoe bedoel je dit? Ik geloof zeker dat Gods ons bij tijd en wijle een flinke dosis of the Holy Ghost-vuur wil geven. We zijn geen droge religieuze christenen die alles serieus zien. Als je God dient, zal je een blijdschap krijgen die de wereld niet kan geven.