Een tijdje geleden kwam er een vrouw uit onze kerk naar mij toe. Ze zat met een dilemma.Iemand had haar in vertrouwen iets verteld, een geheim. Maar het was niet zomaar een geheim, het was een cruciaal iets. Deze persoon bracht zichzelf in gevaar. De vrouw die naar mij toe kwam wist niet wat ze moest doen. Aan de ene kant wilde ze het vertrouwen van die persoon niet beschamen, maar aan de andere kant wist ze dat als ze hier niets mee zou doen, dat het weleens verkeerd kon aflopen met die persoon.

Toen ik een jaar of vijftien, zestien was, was dezelfde vrouw mijn vertrouwenspersoon. Ik vertelde haar ook geheimen, dingen die niemand wist, of mocht weten. Ze vertelde me dat ze altijd met de vraag heeft rondgelopen of ze wel juist had gehandeld. Deed ze er goed aan om een vriendin voor mij te zijn, bij wie ik mijn hart kon luchten? Of had ze mij kunnen behoeden voor dingen door bijvoorbeeld mijn ouders te waarschuwen? Ik stelde haar gerust met het feit dat ik een erg sterke wil heb en uiteindelijk toch wel gedaan zou hebben wat ik wilde doen. Ik adviseerde haar dat als zij er zeker van was dat die persoon in gevaar was, dat ze het aan iemand moest vertellen die haar kon helpen.

Niet lang na dit gesprek kreeg ik van twee personen tegelijk een mailtje. Toevallig brachten ze een soortgelijk onderwerp naar boven. Blijkbaar spelen er zich (nog steeds) zulke situatie’s af in onze kerken.

Misschien weet jij dingen van iemand die niemand weet, geheimen. Wanneer wordt het nou ernstig? ls je beste vriendin je verteld dat ze zelfmoordneigingen heeft? Als je weet dat je beste vriend verslaafd is aan drugs en niet meer weet te stoppen? Of als je weet dat je zus stiekem afspraakjes maakt met vreemde mannen op het internet? Wanneer blijft een geheim een geheim en wanneer komt het moment dat jij moet inspringen en zegt: “Ik wil je niet verraden, maar ik moet je helpen”.

Het is logisch dat je je vriend of vriendin niet wilt verraden, of misschien durf je de persoon in kwestie niet te confronteren met zijn of haar zonde, zijn of haar geheim. Maar ik denk dat er grenzen zijn. Op een gegeven moment moet je wijs zijn, en doen dat wat je weet wat juist is.

Matteus 18:15
“Als één van je broeders of zusters tegen je zondigt, moet je die daarover onder vier ogen aanspreken. Als ze luisteren, dan heb je ze voor de gemeente behouden. Luisteren ze niet, neem dan één of twee anderen mee, zodat de zaak zijn beslag krijgt dankzij de verklaring van ten minste twee getuigen. Als ze naar hen niet luisteren, leg het dan voor aan de gemeente.
Weigeren ze ook naar de gemeente te luisteren, behandel hen dan zoals je een heiden of een tollenaar behandelt.”

Reacties

Anoniem

nina schuitema

Vera

yentlsikken

Incognito

Bryan Ridderstap

Tessera

hoi, Vera
goed stukje en zker een onderwerp om over na te denken.
zelf heb ik als tiener ook een paar keer gehad dat ik een “geheim” te horen kreeg en niet wist wat ik ermee moest. eerst vertelde ik nooit wat, maar ik ging toch gebukt onder deze geheimen van verschillende personen. zowel binnen de kerk als op school.
later heb ik geleerd dat als je iets te horen krijgt, of iemand verteld je wat, of doet wat dat het beste is wat je kan doen: het vertellen aan iemand die;
1)bekeerd is en geestelijk dicht bij God staat
2) emotioneel verder van deze persoon met de geheim af staat, of deze persoon in kwestie niet kent
3) diegene ook te vertrouwen is en ook niet alles doorverteld.
4) als je tiener bent moet je iemand zoeken die ouder dan jou is.
daarom is het ook belangerijk om meerdere vertrouwens personen te hebben.
als er dan situaties op school zijn waar je geen raad mee weet kun je naar iemand in je eigen kerk (je ouders, als deze bekeerd zijn, je tienerleider enz)
als er situaties in de kerk zijn, kun je naar een tienerleider, naar pastor of naar iemand die je kent in een andere dedeur kerk, van een andere stad.
als tiener zijnde (en soms ook als volwassene) moet je nog leren hoe je met bep. situaties om moet gaan. advies is daarom soms broodnodig! en als je het op een goede manier doet hoef je je niet schuldig te voelen dat je iets doorverteld.
het was echt een goed stukje van je Vera, sorry dat mijn reactie zo laat en zo lang is, maar dan heb ik dus toch eindelijk voor het eerst gereageerd

Anoniem

Eelco

Virgil Burghard

hey vera .
deze nadenkertje is wel vet
soms heb ik ook wel is geheimen gehoord maar ik dacht altijd wat boeit mij dat wat moet ik nu met jou geheimen
dus liet ik het altijd gewoon zoals het was en vergat ik alle dingen die sommige mensen wel is tot me verteld hebben.

maar nu ik dit heb gelezen begin ik er wel over na te denken bijv. dat ik er mee naar hun ouders,vrienden,etc… om ze niet verder in de prut te laten gaan.

groetjes virgil

keep on doing this work for christ !!! vera !!

Vera

Relevante artikelen

• Kun jij een Jonathan zijn?
• Geestelijk herhaalreceptje tegen bezorgdheid
• Verloochenen, of niet